Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] wydaną na podstawie art. 39 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 89, poz. 415) oraz planu przestrzennego zagospodarowania Gminy K., zatwierdzonym przez Radę Gminy K. uchwałą nr XVIII/140/92 z dnia 22 czerwca 1992r. (Dz.Urz. Woj. [...] Nr 5 z dnia 17 sierpnia 1992r. ze zm.) Burmistrz Miasta K. po rozpatrzeniu wniosku E. S. ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania działki nr 299 położonej w K. przy ul. A 6 obręb 5, na terenach skupionego budownictwa mieszkaniowego jednorodzinnego i wielorodzinnego z zabudową usługową, oznaczonych symbolem A 2 MN MW, dla planowanej budowy budynku gospodarczego. Termin ważności decyzji ustalono do dnia 31 grudnia 2002r.
Nie zgadzając się z powyższą decyzją A. P. i A. B. złożyli odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P., domagając się jej uchylenia.
Odwołujący się zarzucili skarżonemu rozstrzygnięciu, iż ustala lokalizację budynku gospodarczego w granicy z ich działkami, na co nie wyrazili zgody z uwagi na ochronę swojego prawa własności.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. decyzją z dnia [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu organ odwoławczy podniósł między innymi, iż ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla projektowanej inwestycji, zgodnie z art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 1999r. Nr 15, poz. 139 ze zm.) następuje na podstawie ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, który, jako akt prawa miejscowego, wiąże właścicieli gruntów, inwestorów i organy administracji.
Wskazano ponadto, iż w postępowaniu administracyjnym ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie mogą być dowolnie interpretowane ani skutecznie kwestionowane i o ile projektowane przedsięwzięcie inwestycyjne nie jest sprzeczne z tym planem, to w myśl art. 43 w/w ustawy, nie można wydać decyzji o odmowie ustalenia żądanych warunków zabudowy i zagospodarowania terenu.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że kwestię ochrony uzasadnionych interesów osób trzecich regulują przepisy ustawy Prawo budowlane wraz z przepisami wykonawczymi techniczno – budowlanymi, zgodnie z którymi będą one mogły być oceniane i rozstrzygane w odrębnym postępowaniu przed organem architektoniczno – budowlanym właściwym w sprawie pozwolenia na budowę.
Na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego A. B. wniósł skargę do NSA, wnosząc o jej uchylenie.
W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Jak wynika z ustaleń poczynionych w toku postępowania sądowego inwestor E. S. w okresie ważności przedmiotowej decyzji z dnia [...] wydanej przez Burmistrza Miasta K. nie złożył wniosku o udzielenie pozwolenia na budowę budynku gospodarczego, w związku z czym Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. wnioskowało o umorzenie postępowania sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W ocenie Sądu przedmiotowe postępowanie podlega umorzeniu.
Na wstępie należy podnieść, iż stosownie do treści art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1271 i nr 228 z 2003r., poz. 2261) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie.
Stosownie do unormowania zawartego w art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania:
1/ jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę;
2/ w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik postępowania;
3/ gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
Użycie w powołanym przepisie punktu 3-ego określenia "stało się" oznacza, że chodzi o przyczyny, które w chwili wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie istniały, a wystąpiły dopiero w toku rozpoznawania sprawy.
Wydanie wyroku może stać się zbędne z różnych przyczyn, a skuteczne cofnięcie skargi, które nie nastąpiło w niniejszej sprawie, jest tylko jedną z takich przyczyn.
W ocenie Sądu zbędne jest wydanie wyroku w sprawie ze skargi na decyzję, która wygasła i nie funkcjonuje już w obrocie prawnym.
Z akt sprawy wynika bowiem, że ważność decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] wydanej przez Burmistrza Miasta K. ustalono do dnia 31 grudnia 2002r.
Stosownie do treści art. 32 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane (tekst jedn. Dz.U. nr 106 z 2000r., poz. 1126 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania decyzji – pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył wniosek w tej sprawie w terminie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania (...).
W niniejszej sprawie wniosek o pozwolenie na budowę inwestycji określonej decyzją z dnia [...] o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w dacie ważności tejże decyzji, to jest w terminie do 31 grudnia 2002r., nie wpłynął.
W tej sytuacji decyzja ta utraciła swą moc, a okoliczność ta powoduje, iż w dacie rozpoznania skargi na wskazaną wyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, należy uznać za bezprzedmiotowe dokonywanie kontroli zgodności zaskarżonej decyzji z prawem.
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 wskazanej wyżej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł o umorzeniu postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym.