Uzasadnienie
Decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] nr [...] o odmowie przyznania prawa do zasiłku przedemerytalnego doręczono skarżącemu w maju 2003 r.
W dniu 6 października 2003 r. S. Ś. złożył w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi skargę na w/w decyzję wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Skarżący postulował w niej zaliczenie mu okresu pracy w warunkach szczególnych, gdyż umożliwiłoby mu to uzyskanie prawa do zasiłku przedemerytalnego.
Postanowieniem z dnia 20 stycznia 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił wniosek S. Ś. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Zażalenie na to postanowienie oddalił orzeczeniem z dnia 6 maja 2004 r. Naczelny Sąd Administracyjny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1270) skargę wnosi się w terminie 30 dni od doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Analogiczną regulację zawierał art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. z 1995 r. nr 74, poz. 368 z późn. zm.) obowiązującej do dnia 1 stycznia 2004 r.
W myśl przepisu art. 58 § 1 pkt. 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Oceniając kwestię zachowania terminu do wniesienia skargi przez S. Ś. Sąd zastosował przepisy obowiązujące przed dniem 1 stycznia 2004 r., gdyż podczas ich obowiązywania wydano zaskarżone orzeczenie i to pod ich rządami upłynął skarżącemu termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
W sprawie niniejszej decyzję Wojewody [...] doręczono skarżącemu w maju 2003 r. S. Ś. zaskarżył to orzeczenie dopiero w dniu 6 października 2003 r., a więc po upływie około pięciu miesięcy od dnia doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie. Ponadto postanowieniem z dnia 20 stycznia 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił jego wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, a Naczelny Sąd Administracyjny oddalił z kolei zażalenie na to postanowienie. W tym stanie rzeczy skargę S. Ś. należało odrzucić jako spóźnioną.
Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji postanowienia.