Uzasadnienie
II SA/Łd 1531/10
A.B. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego, w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody [...] w przedmiocie odmowy ustalenia odszkodowania za nabycie z mocy prawa przez Gminę Miasto Ł. własności części nieruchomości zajętej pod drogę publiczną gminną.
Ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, iż skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z bezrobotną córką. Strona deklaruje osiąganie dochodu z renty w wysokości 1635 złotych. Skarżąca posiada 82-metrowe mieszkanie i działkę o powierzchni 1700 m kw. W uzasadnieniu wniosku podała, że ponosi wydatki na czynsz w wysokości 470 zł, energię elektryczną – 140 zł, gaz – 150 zł. Pozostała część dochodów przeznaczana jest na zakup leków oraz bieżące utrzymanie siebie i córki. Strona oświadczyła również, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem i radcą prawnym.
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 p.p.s.a. uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).
Prawo pomocy jest instytucją stanowiącą wyjątek od zasady ponoszenia kosztów postępowania przez strony postępowania. Z tego względu przesłanki zastosowania tej instytucji winny być interpretowane w sposób ścisły. Udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.
W rozpoznawanej sprawie kwestią wymagającą rozważenia jest prawo strony skarżącej do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika. Biorąc zaś pod uwagę informacje przedstawione przez skarżącą, należy stwierdzić, iż wniosek zasługuje na uwzględnienie. Z zestawienia deklarowanych dochodów oraz wydatków wynika, że skarżąca nie jest w stanie ponieść wszystkich kosztów postępowania, w szczególności wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Skarżąca posiada co prawda mieszkanie i działkę, jednak wysokość średnich dochodów przypadających na członka rodziny dają podstawę do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika. Z uwagi zaś na fakt, że strona pozostawiła wybór osoby pełnomocnika gestii Sądu, za zasadne uznano ustanowienie pełnomocnika w osobie radcy prawnego.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.
AG