Uzasadnienie
W dniu 23 grudnia 2010r. A Spółka Komandytowa na podstawie art. 30 c ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 roku o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (t.j. Dz.U. z 2009 roku Nr 84, poz. 712 ze zm.) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. skargę na informację zawartą w uchwale nr [...] Zarządu Województwa [...]z dnia [...] roku w sprawie oddalenia protestu od etapu oceny formalnej projektu "Budowa zespołu elektrowni wiatrowych A o łącznej mocy 3MW", złożonego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2007-2013.
W uzasadnieniu skargi wskazano na naruszenie § 7 ust 3 Regulaminu Konkursu w związku z pkt III b lp. 1 kryteriów administracyjnych Szczegółowego opisu kryteriów wyboru projektów w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2007-2013 w związku z art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 roku o zasadach prowadzenia polityki rozwoju poprzez: błędną ocenę, iż projekt nie spełniał wymogów formalnych ani kryterium kompletności, podczas gdy wniosek został sporządzony zgodnie z instrukcją i jest możliwe dokonanie merytorycznej oceny tegoż wniosku.
Nadto strona skarżąca zarzuciła naruszenie pkt 6 zasad procedury odwoławczej poprzez naruszenie zasady rozstrzygania wszelkich wątpliwości na korzyść wnoszącego protest oraz naruszenie art. 26 ust. 2 ustawy przez niezapewnienie równego dostępu do pomocy przez wszystkich beneficjentów. Strona skarżąca stwierdziła też, że jej protest podlegał rozpoznaniu przez osoby, które już wcześniej oceniały jej projekt, co zdaniem strony stoi w sprzeczności z pkt 6 zasad procedury odwoławczej w związku z art. 30b ust. 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 roku o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.
Przed Trybunałem Konstytucyjnym toczy się postępowanie, wszczęte pytaniem prawnym, zadanym przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. w sprawie o sygn. akt V SA/Wa 1613/09, o treści: czy art. 5 pkt 11, art. 30a ust. 1 i 2, art. 30b ust. 1 i 2 oraz art. 37 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jednolity Dz.U. nr 84 z 2009 r., poz. 712 ze zm.) w zakresie w jakim wyłącza w tym postępowaniu przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz.U. nr 98 z 2000 r., poz. 1071 ze zm.) i zezwala – w ramach systemu realizacji programu operacyjnego – na kreowanie systemu środków odwoławczych przysługujących wnioskodawcy w trakcie naboru projektów, które pozostają poza konstytucyjnym systemem źródeł prawa powszechnie obowiązującego, jest zgodny z art. 2, art. 7, art. 31 ust. 3 w zw. z art. 32 ust. 1 oraz art. 87 Konstytucji?
Do dnia wydania niniejszego postanowienia, Trybunał Konstytucyjny nie wydał rozstrzygnięcia w sprawie będącej następstwem powyższego pytania a prowadzonej pod sygn. P 9/10.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. postanowieniem z dnia 9 sierpnia 2010r., wydanym w sprawie o sygn.akt II SA/Łd 973/10 postanowił natomiast przedstawić Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne - czy art. 5 pkt 11, art. 30b ust. 1 i 2, art. 30c ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju są zgodne z art. 2, art. 7, art. 31 ust 3, art. 87 i art. 184 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do dyspozycji art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., cytowanej dalej jako "p.p.s.a.") sąd może zawiesić postępowanie w sprawie jeżeli jej rozstrzygnięcie zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Zgodnie z opinią wyrażaną w doktrynie postępowania sądowoadministracyjnego, "celowość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie pkt 1 § 1 art. 125 p.p.s.a. powinna być analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego, zakończonego zaskarżoną decyzją lub innym aktem (...), jak i przesłanek do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego (...)" (zob. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, Kraków 2005, s. 302).
Orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego o niezgodności z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą aktu normatywnego, na podstawie którego zostało wydane prawomocne orzeczenie sądowe, ostateczna decyzja administracyjna lub rozstrzygnięcie w innych sprawach, stanowi podstawę do wznowienia postępowania, uchylenia decyzji lub innego rozstrzygnięcia na zasadach i w trybie określonych w przepisach właściwych dla danego postępowania (art. 190 ust. 4 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej). Podkreślenia wymaga, iż strona może żądać wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie (art. 272 § 1 p.p.s.a.).
Oznacza to, że wydanie przez Sąd rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie przed rozpoznaniem przez Trybunał Konstytucyjny pytania skierowanego przez Wojewódzkie Sądy Administracyjne w powołanych wyżej postanowieniach, mogłoby skutkować wystąpieniem przez strony z wnioskiem o wznowienie postępowania przed sądem.
W tej sytuacji, Sąd podzielił przytoczony podgląd doktryny i postanowił na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zawiesić postępowanie w sprawie do czasu zakończenia postępowań toczących się przed Trybunałem Konstytucyjnym w sprawie P 9/10, będącego następstwem pytania skierowanego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. oraz w sprawie wszczętej pytaniem prawnym tutejszego Sądu.
M.CH.