Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławczego w P. decyzją z dnia [...] r., znak: [...] utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta T. z dnia [...] roku, znak: [..] w przedmiocie ustalenia na wniosek A. P. warunków zabudowy dla budowy budynku handlowo-usługowego z częścią mieszkalną na działkach o nr ew. 265/2 obręb 9 przy ul. A. 4 oraz nr ew. 238 obręb 12 (działka drogowa) w T. Decyzję organu odwoławczego przesłano skarżącej A. J. na adres zamieszkania i po dwukrotnej awizacji (w dniach 8 i 18 października 2010 roku) przesyłkę zwrócono do organu w dniu 23 października 2010 roku.
W dniu 25 listopada 2010 roku A. J. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. wspomnianą na wstępie decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. W odpowiedzi na skargę organ zauważył, iż skargę wniesiono po terminie i jednocześnie wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. zważył, co następuje:
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z treścią art. 53 § 1 w związku z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), (zwanej dalej p.p.s.a.) skargę wnosi się, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Wniesienie skargi po upływie terminu skutkuje jej odrzuceniem (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.), chyba że skarżący złoży skuteczny wniosek o przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.).
Podkreślenia wymaga, iż wolą ustawodawcy właściwy tryb wnoszenia skargi przewiduje złożenie jej za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność jest kwestionowana. Z tego właśnie powodu, oceniając zachowanie terminu do wniesienia skargi, bierze się pod uwagę datę nadania skargi na poczcie na adres organu bądź złożenia jej osobiście w siedzibie tegoż organu.
Wyjaśnić również należy, że zgodnie z art. 73 p.p.s.a. w przypadku niepodjęcia pisma w terminie czternastu dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej, pismo uważa się za doręczone z upływem ostatniego dnia tego okresu. Ponieważ skarżąca nie odebrała przesyłki (zawierającej zaskarżoną decyzję) w ciągu czternastu dni od daty pierwszej awizacji, pismo zostało uznane za doręczone w dniu 22 października 2010 r. Od tej daty biegł 30-dniowy termin do wniesienia skargi.
Mając powyższe na uwadze, Sąd stwierdził, iż skarga A. J., którą nadano na poczcie w dniu 25 listopada 2010 roku, jest spóźniona. Podkreślenia wymaga, że w oparciu o art. 83 § 2 p.p.s.a. za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy, jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, a zatem 21 listopada 2010 roku (niedziela) nie mógł być ostatnim dniem do wniesienia skargi. W tej sytuacji 30-dniowy termin do złożenia skargi do sądu - liczony od daty doręczenia stronie zaskarżonego aktu - upłynął z dniem 22 listopada 2010 roku (poniedziałek).
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł., uznając skargę A. J. za wniesioną z uchybieniem ustawowego terminu oraz działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a, postanowił jak w sentencji.
m.ch.