Uzasadnienie
G. P. i G. R. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie oddalenia zarzutów w sprawie postępowania egzekucyjnego dotyczącego przymuszenia do wykonania obowiązku rozbiórki ogrodzenia frontowego nieruchomości przy ul. A 55 w Ł. Do skargi strona skarżąca załączyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu wniosku G. P. i G. R. wskazali, że na przedmiotowej nieruchomości przechowywana jest konstrukcja dużej hali magazynowej w pełni ocynkowana, której wartość rynkowa wynosi obecnie około 150 000 zł. Skarżący dodali, że obecnie nie produkuje się takich profili. Stwierdzili, że rozbiórka ogrodzenia spowoduje, że cała konstrukcja hali narażona będzie na kradzież. Poza tym wnioskodawcy podnieśli, że w związku z wydaniem przez Wojewodę [...] zezwolenia na budowę trasy S-14, nieruchomość należąca do nich będzie podlegała wywłaszczeniu i ich intencją jest zamiana nieruchomości oraz przeniesienie konstrukcji hali na inną, nową nieruchomość.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), dalej powoływana jako "P.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Z kolei w myśl 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Podkreślić należy, że przedmiotem wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji mogą być tylko akty i czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Wstrzymanie wykonania dopuszczalne jest w sytuacji, gdy zaskarżony akt lub czynność wywołuje skutki materialnoprawne. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (por. M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda, w: R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wyd. C.H.Beck 2013, s. 361).
Postanowienie oddalające zarzuty w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego, które jest przedmiotem wniosku o wstrzymanie w niniejszej sprawie, należy do aktów niepodlegających wykonaniu i niewymagających wykonania (vide postanowienia WSA: w Poznaniu z dnia 10 listopada 2015r. w sprawie o sygn. akt IV SA/Po 830/15, w Warszawie z dnia 17 lutego 2015r. w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 498/15, w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 22 maja 2014r. w sprawie o sygn. akt II SA/Go 357/14, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Akt ten ma charakter odmowny i nie nakłada na podmiot zobowiązany żadnych nowych obowiązków ani nie zmienia powstałego wcześniej zobowiązania. Zaskarżone postanowienie nie wywołuje zatem bezpośrednich skutków w sferze praw czy obowiązków materialnoprawnych i prowadzonego postępowania egzekucyjnego.
Tym samym nie może naruszać żadnych praw skarżących w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub nieodwracalnych skutków, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. i które stanowiłyby podstawę wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.
A. P.