Uzasadnienie
II SA/Łd 1567/10
Uzasadnienie
H.F. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na decyzję Wojewody [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 3 stycznia 2011 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 500 złotych. W odpowiedzi na wezwanie strona wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Jak wynika z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżąca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z synem (28 lat). Skarżąca posiada dom o powierzchni 150 m kw. Strona zadeklarowała uzyskiwanie dochodów w wysokości 485,39 złotych. Skarżąca oświadczyła, że nie posiada żadnego innego majątku, oszczędności ani papierów wartościowych. W uzasadnieniu skarżąca podała, że ponosi wydatki na energię elektryczną (112 złotych), wywóz śmieci (38,52 złotych), wodę (118,63 złotych), lekarstwa (40 złotych) i podatek od nieruchomości (kwartalnie 19 złotych).
Na podstawie art. 255 p.p.s.a. skarżąca została wezwana do nadesłania dodatkowych informacji, pozwalających na ustalenie jej sytuacji materialnej, tj. informacji o dochodach i majątku syna strony, informacji o zaciągniętych zobowiązaniach i źródłach finansowania wydatków, a także wyciągów z rachunków bankowych za ostatnie 3 miesiące.
W odpowiedzi na wezwanie skarżąca nadesłała kopie rachunków za energię elektryczną, wpłaty za wodę oraz odbiór odpadów.
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 p.p.s.a. uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).
W rozpoznawanej sprawie kwestią wymagającą rozważenia jest prawo strony skarżącej do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Biorąc zaś pod uwagę informacje przedstawione przez skarżącą, należy stwierdzić, iż wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Przede wszystkim należało mieć na uwadze, że skarżąca co prawda zadeklarowała, że uzyskuje dochody jedynie z tytułu świadczenia emerytalnego w wysokości 485 złotych. Nie można jednak tracić z pola widzenia faktu, że skarżąca nie prowadzi samodzielnego gospodarstwa domowego, lecz pozostaje we wspólnym gospodarstwie z dorosłym synem. Należy przy tym domniemywać, iż mężczyzna w wieku 28 lat osiąga dochody (strona nie przedstawiła dowodu przeciwnego), a z uwagi na pozostawanie we wspólnym gospodarstwie domowym dochody te muszą być uwzględnione przy ocenie zdolności płatniczych skarżącej. Tymczasem mimo wezwania z dnia 19 stycznia 2011 r. o nadesłaniu dodatkowych informacji oraz dokumentów skarżąca nie przedstawiła wymaganych informacji, ograniczając się do nadesłania kopii rachunków.
W tym miejscu podkreślenia wymaga, że prawo pomocy jest instytucją stanowiącą wyjątek od zasady ponoszenia kosztów postępowania przez strony postępowania. Z tego względu przesłanki zastosowania tej instytucji winny być interpretowane w sposób ścisły. Udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. W interesie wnioskodawcy leży zatem wykazanie, że zostały spełnione przesłanki przyznania prawa pomocy. Tymczasem strona skarżąca nie przedstawiła wszystkich wymaganych informacji, które umożliwiłyby ocenę jej zdolności płatniczych. Mimo wezwania skarżącej do nadesłania konkretnie wskazanych informacji, strona nie wykonała nałożonego obowiązku, co musiało wywołać skutek w postaci nieuwzględnienia wniosku.
Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.
AG