Uzasadnienie
J. K. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] roku Nr [....] w przedmiocie opłaty planistycznej. W treści skargi wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych. Jednak zarządzeniem referendarza sądowego z dnia [...] r. wniosek skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych został pozostawiony bez rozpoznania, z uwagi na nieprzedłożenie, mimo stosowanego wezwania, urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy. W dniu 3 marca 2011 r. skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia na urzędowym formularzu oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach. Po wezwaniu do złożenia ww. oświadczenia, skarżąca w dniu 16 marca 2011 r. złożyła wymagany urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy. W wyniku rozpoznania wniosku skarżącej referendarz sądowy postanowieniem z dnia [...] roku odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do złożenia oświadczenia o stanie rodzinnym majątku i dochodach oraz odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy.
Powyższe postanowienie uprawomocniło się i zarządzeniem z dnia 26 kwietnia 2011 roku Przewodniczący Wydziału II wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to doręczono skarżącej dnia 4 maja 2011 roku, jednak w zakreślonym terminie braku fiskalnego skargi nie usunięto.
Natomiast dnia 18 maja 2011 roku skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Jednocześnie skarżąca uiściła wymagany wpis sądowy.
W uzasadnieniu wniosku skarżąca podniosła, iż niedochowanie siedmiodniowego terminu do uiszczenia wpisu nastąpiło bez jej winy, a powodem niedopełnienia obowiązku we wskazanym terminie była sytuacja zdrowotna, rodzinna oraz majątkowa skarżącej. Stron wyjaśniła, iż wyznaczonym przez Sąd terminie nie była w stanie zgromadzić wskazanej w zarządzeniu sumy pieniędzy, gdyż wysokość jej dochodów oraz codzienne, stałe koszty związane z prowadzeniem gospodarstwa domowego i wychowywaniem dzieci nie pozwalają bowiem na wygospodarowanie tak wysokiej sumy w krótkim czasie, mimo podjęcia przez stronę wszelkich możliwych starań w tym kierunku, zaś zobowiązanie, które Sąd przekraczało w znacznym stopniu możliwości finansowe strony. Skarżąca zaznaczyła, że sytuacja ta była od niej niezależna. Jednakże obecnie, po zgromadzeniu odpowiedniej sumy pieniędzy, wraz z niniejszym wnioskiem niezwłocznie uzupełniła wymaganą zaległość 367 zł. Strona nadmieniła również, iż zgromadzenie odpowiednich środków finansowych w wyznaczonym przez Sąd terminie było dla niej dodatkowo utrudnione ze względu na przebytą przeze nią ostatnio ciężką chorobę, a ogólna sytuacja psychofizyczna, w której znajdowała się w pierwszej połowie maja uniemożliwiła terminowe dopełnienie obowiązku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zasadą wyrażoną w art. 86 § 1 i 87 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. jest, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.
Nadto w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być przy tym oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Z brakiem winy mamy bowiem do czynienia tylko w przypadku zaistnienia niezależnych od strony, która uchybiła terminowi i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności, z powodu których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu.
Podkreślenia również wymaga, iż wniosek o przywrócenie terminu dla swej skuteczności wymaga równoczesnego dokonania czynności procesowej, której termin dotyczy.
Biorąc pod uwagę powyższe rozważania wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego spełnia wymogi formalne i może podlegać ocenie merytorycznej.
W treści wniosku zostały przywołane okoliczności będące przyczyną uchybienia terminowi do wniesienia skargi. Jednakże w ocenie sądu okoliczności te nie stanowią o uprawdopodobnieniu braku winy skarżącej w niezachowaniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego.
Brak winy o jakim mowa w tym przepisie stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Aby uprawdopodobnić okoliczności uzasadniające wniosek o przywrócenie terminu, strona powinna uwiarygodnić swoją staranność, jak również fakt że przeszkoda, która spowodowała niedotrzymanie terminu, była od niej niezależna. Natomiast brak winy w uchybieniu terminu, o którym mowa w art. 86 § 1 p.p.s.a. przyjąć można jedynie wówczas, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.
W takiej sytuacji niepodobna przyjąć, iż skarżącej nie można przypisać winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Nie ulega wątpliwości, iż składając skargę do Sądu skarżąca winna była się liczyć z koniecznością uiszczenia wpisu. Jednocześnie należy zauważyć, iż postępowanie wpadkowe w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych toczyło się przez dłuższy czas (około czterech miesięcy), a zatem skarżąca miała sposobność, aby zebrać wymaganą kwotę. Nadto zaznaczenia wymaga, iż skarżąca nie uprawdopodobniła choroby przebytej w maju, a w której to skarżąca również upatrywała okoliczności ekskulpującej.
W ocenie Sądu zatem skarżąca nie uprawdopodobniła, iż uchybienie terminu do uiszczenia wpisu sądowego nastąpiło bez winy strony.
Zważywszy co powyżej, na podstawie art. 86 § 1 i 87 § 1 i 2 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.
m.ch.