Uzasadnienie
3 II SA/Łd 1596/02
W dniu 21 października 2002 r. I. C. wniosła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Ł. z dnia [...] nr [...] uchylające postanowienie Starosty [...] z dnia [...] o zawieszeniu postępowania w przedmiocie ujawnienia w ewidencji gruntów granicy między działkami.
Strona przeciwna wniosła o oddalenie skargi.
Pełnomocnik skarżącej na rozprawie w dniu 13 maja 2004 r. cofnął skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 97 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. przepisy wprowadzające ustawę- Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe sądy administracyjne na podstawie przepisów – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W myśl art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Cofnięcie skargi jest czynnością procesową przez, którą skarżący rezygnuje z postępowania przed sadem administracyjnym, a tym samym z rozpoznania wniesionej skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, iż oświadczenie woli pełnomocnika skarżącej nie zmierza do obejścia prawa ani nie powoduje utrzymania w mocy decyzji dotkniętej wadą nieważności. Mając to na uwadze należało na podstawie art. 161 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym.