Uzasadnienie
II SA/Łd 16/11
Wyrokiem z dnia 19 kwietnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę I.J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. w przedmiocie odmowy przyznania świadczeń z funduszu alimentacyjnego.
W dniu 10 czerwca 2011 r. do tut. Sądu wpłynął, złożony na urzędowym formularzu, wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie pełnomocnika w osobie adwokata.
Ze złożonego na urzędowym formularzu oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, iż skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z matką i jej mężem oraz bratem. Łączny dochód rodziny kształtuje się na poziomie 4.131,67 złotych. Rodzina skarżącej posiada dom o powierzchni 80 m kw. oraz nieruchomość rolną o powierzchni 1,2 ha, zajmuje mieszkanie socjalne o powierzchni 36 m kw. Wnioskodawczyni nie wykazała posiadania wartościowego majątku, oszczędności ani papierów wartościowych. Oświadczyła również, iż nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem ani radcą prawnym.
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje
Stosownie do przepisów art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Zgodnie zaś z art. 246 § 1 p.p.s.a. osobie fizycznej przyznaje się, na jej wniosek, prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże ona, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.
Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy należy uznać, iż wniosek strony skarżącej w zakresie obejmującym żądanie ustanowienia pełnomocnika jest uzasadniony. Zważywszy bowiem na przedstawioną sytuację rodzinną i materialną uprawnione jest przyjęcie, że skarżąca nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia pełnomocnika z wyboru.
Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.
AG