Uzasadnienie
S.T. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na decyzję Dyrektora Oddziału regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. w przedmiocie wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach zagospodarowania.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 18 lutego 2010 r. strona została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w wysokości 200 złotych.
W odpowiedzi na wezwanie strona wystąpiła z żądaniem przyznania prawa pomocy.
Postanowieniem z dnia 14 kwietnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy.
W dniu 30 kwietnia 2010 r. skarżąca ponownie zwróciła się z żądaniem przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w całości lub w części oraz ustanowienie pełnomocnika w osobie adwokata lub radcy prawnego.
Jak wynika z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, złożonego na urzędowym formularzu, skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z synem P. Skarżąca otrzymuje emeryturę w wysokości 880 złotych, syn osiąga dochody w wysokości 852 złotych. Skarżąca zamieszkuje wraz z synem w domu o powierzchni 90 m kw. w gospodarstwie rolnym o powierzchni 6,33 ha. W uzasadnieniu wniosku podała, że "emeryturę pochłaniają odpłatności za rachunki, prąd, gaz, wodę, telefon, opał, wydaje dużo na leki, tak że nie wiąże końca z końcem, nie starcza pieniędzy od emerytury do emerytury". Strona nie zadeklarowała posiadania wartościowych przedmiotów, oszczędności ani papierów wartościowych. Skarżąca oświadczyła również, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem i radcą prawnym.
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje
W pierwszej kolejności należy podkreślić, że strona skarżąca skorzystała już z możliwości złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 14 kwietnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy.
Rozpoznawany wniosek o prawo pomocy złożony przez stronę skarżącą, będący już kolejnym w sprawie, oparty został na tych samych okolicznościach faktycznych. Z prostego zestawienia okoliczności wskazywanych przez stronę skarżącą we wniosku z dnia 3 marca 2010 r. oraz we wniosku z dnia 29 kwietnia 2010 r. wynika, że sytuacja strony nie uległa zmianie (pogorszeniu) w sposób dający podstawy do przyznania prawa pomocy.
Skoro zatem w ponownym wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca nie przedstawiła nowych okoliczności, które przemawiałyby za przyznaniem prawa pomocy, wniosek strony należało oddalić.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.
AG