Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. decyzją z dnia [...] nr [...], po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez P. W., utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy L. z dnia [...], nr [...] w sprawie odmowy wydania warunków zabudowy.
Stan faktyczny sprawy przedstawia się w sposób następujący:
Wójt Gminy L. decyzją z dnia [...]odmówił ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie urządzenia infrastruktury technicznej – urządzenia elektrotechnicznego (siłowni pionowej A) na części działek nr ewid. 284/3, 284/4 i 284/5 (obręb [...]) położonych w gminie L. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia organ wskazał przepis art. 4 ust. 2 pkt 2, art. 59 ust. 1 i art. 61 ust 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jedn. Dz. U. z 2015 roku, poz. 199 ze zm., dalej jako: "u.p.z.p.").
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., po ponownym rozpoznaniu odwołania P.W. – po uchyleniu wcześniejszej decyzji mocą wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 9 października 2015 roku, sygn. akt: II SA/Łd 661/15 – decyzją z dnia [...]ponownie utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji.
W skardze skierowanej do sądu administracyjnego P.W. wskazał na naruszenie przepisów art. 6, art. 7, art. 8, art. 9, art. 10 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2013 roku, poz. 267 ze zm., dalej jako: "K.p.a."), art. 107 § 3 K.p.a. w zw. z art. 61 u.p.z.p., art. 35 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2013 roku, poz. 1409 ze zm.) oraz Konstytucji RP dotyczących ochrony własności, jak również naruszona została zasada niedyskryminacji określona w art. 49 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej, która jasno zakazuje zróżnicowanego traktowania podmiotów znajdujących się w takiej samej (czy podobnej) sytuacji, jeśli to zróżnicowanie jest arbitralne i nieuzasadnione.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wnosząc o oddalenie skargi wskazało, iż nie podziela zarzutów skargi i wnosi o przyjęcie uzasadnienia zaskarżonej decyzji, jako integralnej części odpowiedzi na skargę.
W piśmie z dnia 9 czerwca 2016 roku P.W. oświadczył, iż wobec zmiany zamiaru inwestycyjnego, cofa skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności (art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tekst jedn. Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.).
Cofnięcie skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego. Sąd ma obowiązek uznania cofnięcia skargi za dopuszczalne, a odmowa uwzględnienia cofnięcia może mieć miejsce w ściśle określonych sytuacjach, które wprost wynikają z uregulowania przepisu art. 60 p.p.s.a.
Sąd uznał cofnięcie skargi w przedmiotowej sprawie za dopuszczalne.
Wobec tego postępowanie sądowe, na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 oraz § 2 p.p.s.a., podlega umorzeniu. O zwrocie wpisu od skargi sąd postanowił w punkcie drugim postanowienia na mocy art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.
IB