Uzasadnienie
W dniu 7 listopada 2003 roku A S.A. w Ł. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S., Nr [...], z dnia [...], którym utrzymane zostało w mocy postanowienie Prezydenta Miasta Z., Nr [...], wydane w dniu [...] o zawieszeniu z urzędu postępowania w sprawie o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, dla inwestycji obejmującej budowę pasażu handlowo – usługowego ze sklepem samoobsługowym i infrastrukturą, na terenie położonym w Z. w rejonie ulic: A, B, C, na działce nr 9/8.
W dniu 16 lutego 2004 roku skarżący A S.A. w Ł. cofnął skargę wniesioną w niniejszej sprawie podając, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze wydało kolejne postanowienie, którym uchyliło własne, zaskarżone do Sądu postanowienie z dnia [...], oraz poprzedzające je postanowienie Prezydenta Miasta Z. zawieszające postępowanie w sprawie warunków zabudowy i zagospodarowanie terenu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Postępowanie w niniejszej sprawie, pomimo wniesienia skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi, nie zostało przez ten Sąd zakończone przed dniem 1 stycznia 2004 roku, a zatem sprawa ta podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. (art. 97 par. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.(Dz. U. Nr 153 poz. 1271 ze zm.))
Przepisy obowiązującego w tym zakresie prawa stanowią, iż skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd władny jest uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych nieważnością (art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (w skrócie: p.s.a.) (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).
Oceniając skuteczność dokonanego cofnięcia skargi należy mieć na uwadze przede wszystkim to, iż zakwestionowanym postanowieniem organ administracji dokonał rozstrzygnięcia wyłącznie kwestii o charakterze proceduralnym, czym zatamował dalsze rozpoznanie sprawy. Ponadto należy uwzględnić to, iż przyczyną cofnięcia skargi wywiedzionej do Sądu jest uzyskanie przez skarżącego, już w toku postępowania administracyjnego, satysfakcjonującego rozstrzygnięcia (rzecz jasna na tym etapie postępowania). Co więcej uchylenie postanowień w przedmiocie zawieszenia postępowania otwiera drogę do merytorycznego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy.
Tym samym należy uznać, iż nie można dojść do przekonania, aby dokonane cofnięcie skargi było czynnością stanowiącą obejście prawa. Podobnie brak jest podstaw do przyjęcia, iż w następstwie cofnięcia skargi utrzymana zostałaby w mocy decyzja administracyjna dotknięta nieważnością. Tym samym stwierdzić wypada, iż nie występują w sprawie okoliczności mogące być podstawą do uznania niedopuszczalności cofnięcia skargi. Zatem owa czynność rezygnacji z dochodzenia przed sądem swych praw jest prawnie skuteczna i wiąże Wojewódzki Sąd Administracyjny.
Konsekwencją skutecznego cofnięcia skargi jest umorzenie postępowania (art. 161 par. 1 pkt 1 p.s.a.)
Mając na uwadze, iż na koszty postępowania w niniejszej sprawie składa się wyłącznie wpis od skargi, o kosztach tych orzeczono na podstawie art. 46 par. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 roku o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368) w związku z art. art. 97 par. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.(Dz. U. Nr 153 poz. 1271 ze zm.) stanowiącym, iż w sprawach, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 roku i postępowanie nie zostało zakończone, stosuje się dotychczasowe przepisy o wpisie i innych kosztach sądowych. Mając na uwadze przytoczone powyżej unormowania nakazano zwrócić stronie skarżącej cały uiszczony wpis od skargi.
Z tych wszystkich względów orzeczono jak powyżej.