Uzasadnienie
W dniu 16 stycznia 2013 r. Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w B. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy skierowania do domu pomocy społecznej.
W odpowiedzi na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. wniosło o jej odrzucenie, argumentując, że Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w B. nie ma legitymacji procesowej strony, a co za tym idzie nie jest podmiotem uprawnionym do zaskarżenia decyzji administracyjnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 50 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 1270 ze zm.) – przywoływanej dalej w tekście jako "p.p.s.a.", uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi.
Krąg podmiotów uprawnionych do wniesienia skargi został w cytowanym przepisie określony precyzyjnie. Niespornym jest wobec tego, że do podmiotów uprawnionych do wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie należy organ administracji publicznej, któremu w sprawie, na którymkolwiek jej etapie, przysługuje kompetencja do jej decyzyjnego rozstrzygnięcia. Tym samym organowi I instancji, nie przysługuje skarga na decyzję organu II instancji, który działając jako organ odwoławczy uchylił decyzję pierwszoinstancyjną i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.
Wobec powyższego, zasadny jest w ocenie Sądu wniosek, iż skarga Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w B., będącego w niniejszej sprawie organem orzekającym w pierwszej instancji na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P., jako niedopuszczalna musiała podlegać odrzuceniu.
Z tych względów, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. a.bł.