Uzasadnienie
Komendant Miejski Policji w Ł. decyzją Nr [...] z dnia [...] wydaną na podstawie art.151 § 1 pkt 1 kpa po rozpoznaniu sprawy starszego sierżanta w stanie spoczynku D. M. w przedmiocie uchylenia decyzji ostatecznej - Rozkazu Personalnego Komendanta Miejskiego Policji w Ł. zwalniającego stronę ze służby w Policji odmówił uchylenia decyzji dotychczasowej - Rozkazu Personalnego Nr [...] z dnia [...]
Komendant Miejski Policji w Ł. w uzasadnieniu decyzji stwierdził, że D. M. w dniu [...] skierował do Komendanta Miejskiego Policji w Ł. wniosek o uchylenie ujemnych opinii służbowych oraz rozkazu personalnego o zwolnieni ze służby w Policji. Podstawę uchylenia stanowić miał fakt utraty mocy Zarządzenia Nr [...] Komendanta Głównego Policji z dnia [...] w sprawie zasad okresowego opiniowania służbowego policjantów oraz trybu wnoszenia i rozpatrywania odwołań od opinii służbowych.
Utrata mocy zarządzenia wynikała z treści wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 8 października 2002 r., sygn. akt 36/00 (sentencja wyroku - Dz.U Nr 176, poz.1457).
Wobec faktu, iż materia wniosku obejmowała dwa różne postępowania oraz różne podmioty władne do rozpatrzenia żądań strony sprawę należało rozdzielić.
W zakresie opiniowania służbowego przekazano ją do rozpatrzenia Komendantowi Wojewódzkiemu Policji w Ł. Z uwagi na to, iż rozstrzygnięcie sprawy zwolnienia ze służby w Policji uzależnione było od uprzedniego rozstrzygnięcia sprawy w zakresie opiniowania służbowego, postępowanie prowadzone przez Komendanta Miejskiego należało zawiesić.
Ostateczną decyzją Nr [...] Komendanta Głównego Policji z dnia [...] prowadzone z wniosku strony postępowanie administracyjne w przedmiocie opiniowania służbowego zostało umorzone. Podstawę rozstrzygnięcia w zakresie umorzenia stanowił fakt, iż okresowe opinie służbowe o policjancie nie są decyzjami w rozumieniu przepisów k.p.a.
Ponadto w przepisach szczegółowych nie został przedstawiony nadzwyczajny tryb zaskarżenia decyzji w zakresie opiniowania służbowego policjantów.
W tym stanie rzeczy umorzenie przez Komendanta Głównego Policji postępowania w zakresie zmiany opiniowania służbowego D. M. skutkowało zachowaniem w mocy ujemnego opiniowania służbowego dokonanego w 2002 r., które stanowiło podstawę zwolnienia policjanta ze służby w Policji.
W związku z powyższym nie zachodzi przesłanka wymieniona w art. 145 § 1 pkt 7 lub art. 145a § 1 kpa, która mogłaby skutkować zmianę decyzji dotychczasowej.
Ujemne opiniowanie służbowe stanowiło rozstrzygniecie zagadnienia wstępnego w zakresie zwolnienia strony ze służby w Policji.
Brak zmiany decyzji w zakresie ujemnego opiniowania służbowego determinuje konieczność wydania decyzji odmawiającej uchylenia decyzji dotychczasowej - Rozkazu Personalnego Nr [...] Komendanta Miejskiego Policji w Ł. z dnia [...]
Pan D. M. odwołał się od decyzji nr [...] Komendanta Miejskiego Policji do Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł., stwierdzając, że nie zgadza się z przedstawioną argumentacją prawną.
Komendant Wojewódzki Policji po rozpoznaniu odwołania decyzją Nr [...] z dnia [...] utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
W uzasadnieniu decyzji uznał zasadność argumentów przedstawionych przez organ I instancji. Z chwilą wydania przez Komendanta Głównego Policji decyzji nr [...] w dniu [...] o umorzeniu postępowania pierwszej instancji w sprawie opiniowania służbowego ujemne opinie pozostają w mocy. Strona nie kwestionowała na drodze sądowej rozstrzygnięcia Komendanta Głównego Policji. Brak jest zatem podstaw do uznania żądania Pana D. M. za zasadne.
D. M. w dniu [..] zaskarżył decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji Nr [...] do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
W uzasadnieniu skargi podniósł, iż wydane orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego z dnia 8 października 2002 r. - sygn. akt K 36/00 (Dz.U Nr 176, poz.1457) i utrata mocy prawnej Zarządzenia nr [...] Komendanta Głównego Policji z dnia [...] "w sprawie zasad okresowego opiniowania policjantów, trybu wnoszenia i rozpatrywania odwołań od opinii służbowych" stanowiło o zasadności wcześniejszych odwołań strony. Decyzje odmowne w sprawie oparte były o argumentację, iż opinie służbowe funkcjonariusza policji nie noszą charakteru decyzji administracyjnej choć należało wykazać wyraźny charakter przyczynowo-skutkowy pomiędzy wydanymi opiniami, a konkretnymi decyzjami administracyjnymi. Podnoszono też argument braku "jasnych" uregulowań prawnych w materii dotyczącej opiniowania służbowego policjantów i drogi odwoławczej od wydanych decyzji, co wydaje się krzywdzące dla strony i łamie zasady równości wobec prawa.
Komendant Wojewódzki Policji w Ł. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył:
Skarga nie jest zasadna.
Na wstępie należy wyjaśnić, iż zgodnie z art.97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U Nr 153, poz.1271/ - sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 roku i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W myśl art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U Nr 153, poz.1269/ sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem.
Oznacza to, że sąd administracyjny bada prawidłowość zaskarżonych decyzji pod względem zgodności z przepisami prawa obowiązującymi w czasie ich wydawania.
Stosownie do art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpni 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U Nr 153, poz.1270/ Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:
1/ uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, 2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art.156 kpa lub w innych przepisach, 3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w k.p.a. lub w innych przepisach.
W rozpatrywanej przez sąd sprawie nie doszło do naruszenia przez organy administracyjne przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania.
Rozkaz Komendanta Miejskiego Policji w Ł. nr [...] z dnia [...] dotyczący zwolnienia ze służby w Policji D. M., wydany został na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji /Dz.U Nr 7, poz.58 t. jedn. z 2002 r./.
Powołany przepis stwierdzał, iż policjanta można zwolnić ze służby w przypadku niewywiązywania się z obowiązków służbowych o okresie służby stałej lub służby kontraktowej, stwierdzonego w 2 kolejnych opiniach, między którymi upłynęło co najmniej 6 miesięcy.
W myśl art.35 ust.1 ustawy o Policji policjant podlega okresowemu opiniowaniu służbowemu.
Pan skarżący był dwukrotnie opiniowany ujemnie w dniach 2 października 2000 roku i 19 listopada 2001 roku. Jego odwołanie od II-giej opinii służbowej nie zostało uwzględnione przez Komendanta Wojewódzkiego Policji, po uprzednim zapoznaniu się ze sprawozdaniem Komisji Odwoławczej z dnia 23 stycznia 2002 r. wnioskującej o nieuwzględnianie odwołania.
Wydanie przez Trybunał Konstytucyjny w dniu 8 października 2002 r. wyroku, w którym stwierdzono przekroczenie przez Komendanta Głównego Policji upoważnienia ustawowego przy wydawaniu Zarządzenia nr [..] z dnia [...] w sprawie zasad okresowego opiniowania policjantów oraz trybu wnoszenia i rozpatrywania odwołań od opinii służbowych, nie spowodowało nieważności wydanych opinii służbowych.
Trybunał Konstytucyjny w powołanym wyroku stwierdził, że Zarządzenie nr [...] Komendanta Głównego Policji z dnia [...] traci moc dopiero z dniem 4 stycznia 2003 r.
Tym samym orzeczenie Trybunału nie podważało opinii wydanych przed dniem 4 stycznia 2003 r.
Ponadto przypomnieć należy, iż opiniowanie policjantów przewidziane zostało w ustawie o Policji z dnia 6 kwietnia 1990 r., obowiązującej również w okresie wydawania opinii ujemnych dotyczących skarżącego.
Policja była zatem uprawniona do opiniowania swych funkcjonariuszy, jakkolwiek opinie nie mogły być traktowane jako decyzje w rozumieniu przepisów kodeksu postępowania administracyjnego (v. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 lutego 1994 r., sygn. akt II SAB 8/94, publ. ONSA 1995/1/39).
Opinie stanowią jedynie materiał pozwalający na ustalenie przydatności funkcjonariusza do służby.
W przypadku dwóch negatywnych opinii istniała przewidziana w ustawie o Policji możliwość zwolnienia skarżącego ze służby.
Organ w zaskarżonej decyzji prawidłowo przyjął, iż w sprawie nie występują przesłanki z art. 145 § 1 i 145a § 1 kpa umożliwiające uchylenie decyzji dotychczasowej.
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę.