Uzasadnienie
W. G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w przedmiocie nakazu zdemontowania drzwi wejściowych.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału strona została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, przez nadesłanie odpisu skargi podpisanego lub poświadczonego za zgodność z oryginałem oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Stosowne wezwanie w tym przedmiocie sąd przesłał na błędnie wprowadzony do informatycznego systemu obsługi spraw orzekanych WSA adres skarżącej "ul. A 26A m 3, [...] Ł.", zamiast na adres "ul. A 26A m 13, [...] Ł.". W konsekwencji sąd wadliwie stwierdził, że doręczenie przesyłki do rąk strony skarżącej nastąpiło w trybie art. 73 § 4 p.p.s.a. w dniu 30 marca 2015 r.
Postanowieniem z dnia 22 kwietnia 2015 r. sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. Odpis wspomnianego postanowienia wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o środkach zaskarżenia sąd ponownie wysłał na błędny adres skarżącej.
Pismem z dnia 23 lipca 2015 r. skarżąca zwróciła się do sądu z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Na podstawie zarządzenia sędziego sprawozdawcy strona została poinformowana o prawomocnym zakończeniu postępowania w jej sprawie. Rzeczone pismo przesłane również na wadliwy adres skarżącej, strona otrzymała w dniu 13 sierpnia 2015 r.
Pismem z dnia 19 sierpnia 2015 r. skarżąca zwróciła się do sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi i zwolnienie od kosztów sądowych, wskazując, że z winy sądu nie otrzymała odpowiedzi na skargę. Podkreśliła, że dotychczas sąd kierował do niej korespondencję pod błędnie wpisany adres i tylko dzięki sąsiadowi mieszkającemu pod nr 3 odebrała zawiadomienie o prawomocnym zakończeniu postępowania. Skarżąca dodała nadto, że z winy tutejszego sądu została pozbawiona możliwości odwołania się do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Do wniosku załączyła orzeczenie o stopniu niepełnosprawności oraz brakujący odpis skargi.
Postanowieniem z dnia 8 września 2015 r. starszy referendarz sądowy przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r., poz. 270.) - przywoływanej dalej skrócie jako "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w okresie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie też z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Z powołanych wyżej przepisów wynika, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może być zastosowana jedynie wówczas, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie. Samo złożenie wniosku przez zainteresowanego we wskazanym terminie oraz dokonanie czynności, dla której zakreślony był termin, nie jest wystarczającą przesłanką przywrócenia uchybionego terminu do dokonania czynności procesowej. Konieczne jest bowiem uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że nie ponosi on winy w niedochowaniu terminu.
Zdaniem sądu okoliczności podniesione przez skarżącą w rozpoznawanej sprawie dowodzą bezspornie braku winy w uchybieniu terminu i z całą pewnością uzasadniają uwzględnienie wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi.
Mając powyższe na względzie sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.
LS