Uzasadnienie
II SA/Łd 180/14
Wyrokiem z dnia 8 sierpnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę J.S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki samowolnie wybudowanej wiaty.
Ustanowiony z urzędu pełnomocnik skarżącej - radca prawny P.L. złożył od ww. wyroku skargę kasacyjną, wnosząc jednocześnie w jej treści o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania w sprawie, w tym zwrotu kosztów zastępstwa procesowego pełnomocnika z urzędu według norm przepisanych. Wyrokiem z dnia 9 września 2016 r., II OSK 3024/14, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Stosownie do art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), dalej p.p.s.a., wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, a także stawki minimalne opłat za czynności adwokata, określało, w dacie wniesienia skargi kasacyjnej, rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. z 2013 r. poz. 490).
W myśl § 16 ww. rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Złożenie wskazanego oświadczenia stanowi konieczną przesłankę warunkującą przyznanie pełnomocnikowi wyznaczonemu z urzędu stosownego wynagrodzenia. Brak oświadczenia pełnomocnika, o jakim mowa w § 16 rozporządzenia, wywołuje skutki materialnoprawne, polegające na utracie prawa do wynagrodzenia (por. wyrok NSA z dnia 21 czerwca 2006 r., II FSK 862/05, postanowienie NSA z dnia 13 sierpnia 2014 r., II OZ 759/14).
W konsekwencji należy stwierdzić, że wniosek radcy prawnego, jako niezawierający oświadczenia, że żądane koszty nie zostały zapłacone w całości lub w części, podlega oddaleniu jako nieuzasadniony.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.
lf