Uzasadnienie
3 II SA/Łd 1803 / 01
Uzasadnienie
W piśmie z dnia 3 kwietnia 2001 r. J. J. wniósł o stwierdzenie nieważności czynności materialno-technicznej wymeldowania jego syna małoletniego A. J. z lokalu przy ul. A 5/7 w Ł. i o uchylenie czynności materialno-technicznej zameldowania syna w lokalu Nr 28 przy ul. B w Ł.. Wnioskujący podniósł, że czynności te zostały dokonane bez jego wiedzy i zgody.
Prezydent Miasta Ł. decyzją z dnia [...] odmówił uchylenia czynności materialno-technicznej wymeldowania małoletniego A. J. z lokalu Nr 3 przy ul. A 5/7. Jako podstawę materialnoprawną decyzji wskazano przepis art. 47 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (tekst jedn. Dz. U. z 1984 r. Nr 32, poz. 174 z późn. zm.). W uzasadnieniu decyzji organ I instancji podniósł, że czynności meldunkowych (wymeldowanie i zameldowanie) dokonała matka dziecka jako przedstawiciel ustawowy. Dla dokonania tych czynności nie była potrzebna zgoda drugiego przedstawiciela ustawowego.
W odwołaniu od tej decyzji J. J. ponowił argumenty zawarte we wniosku. Odwołujący się zakwestionował też uznanie za wystarczającą podstawę do wymeldowania i zameldowania dziecka działań tylko jednego z przedstawicieli ustawowych.
Po rozpatrzeniu odwołania J. J. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] uchylił decyzję organu I instancji i umorzył postępowanie administracyjne w sprawie. Organ odwoławczy wyraził pogląd, że J. J. nie ma przymiotu strony postępowania administracyjnego. Interes prawny w postępowaniu o wymeldowanie lub też uchylenie tej czynności ma osoba posiadająca prawo do lokalu lud też prawo dysponowania lokalem. Skoro J. J. zbył prawo do lokalu przy ul. A 5/7 i obecnie jego właścicielami są osoby trzecie to nie może być uznany za stronę w rozumieniu art. 28 k.p.a.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego na decyzję Wojewody [...] J. J. ponowił argumenty zawarte w odwołaniu. W konkluzji wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji lub stwierdzenie jej nieważności.
Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie należy podnieść, że stosownie do treści art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi wniesiono do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola wykonywania administracji publicznej oznacza sądową kontrolę zgodności z prawem (legalności) działalności administracji publicznej (art. 1 § 2 powołanej ustawy).
W ramach tej kontroli sąd administracyjny ocenia, czy przy wydawaniu zaskarżonej decyzji nie naruszono przepisów postępowania administracyjnego i czy prawidłowo zastosowano prawo materialne.
Oceniając zaskarżoną decyzję w tych dwóch aspektach należy stwierdzić, że ma ona ostatecznie oparcie w obowiązującym prawie a przy jej wydawaniu nie naruszono przepisów postępowania w stopniu na tyle istotnym by uzasadniało to konieczność wyeliminowania jej z obrotu prawnego.
Nie można podzielić wywodów zawartych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji o braku przymiotu strony po stronie skarżącego. Jak wynika z akt postępowania administracyjnego J. J. posiadał pełnię władzy rodzicielskiej i nie było rozstrzygnięcia sądowego co do miejsca pobytu dziecka w okresie faktycznej separacji rodziców. W takiej sytuacji nie można przyjąć, że przedstawiciel ustawowy dziecka nie ma przymiotu strony w postępowaniu o uchylenie czynności materialno-technicznej wymeldowania dziecka.
Niezależnie jednak od powyższego stwierdzić należy, że postępowanie w tej sprawie stało się bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 105 k.p.a. Po dokonaniu czynności wymeldowania skarżący zbył osobie trzeciej przysługujące mu spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu Nr 3 przy ul. A w Ł. (akt notarialny z 14 września 1995 r.). Uchylenie czynności materialno-technicznej wymeldowania małoletniego A. J. miałoby ten skutek prawny, że byłby on nadal zameldowany w tym lokalu, który obecnie przysługuje osobie trzeciej. Nadto w lokalu tym małoletni nie przebywa od 1995 r.
Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja ostatecznie odpowiada prawu i dlatego skarga nie może być uznana za zasadną.
W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) oddalił skargę.