Uzasadnienie
Radca prawny E. J. w imieniu A. Ł. i A. Ł. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z [...] r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy dla inwestycji.
Zarządzeniami z 25 marca 2021 r. wezwano radcę prawnego E. J. jako pełnomocnika skarżących – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi – do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 500 zł, do złożenia pełnomocnictwa procesowego lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżących przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz 8 odpisów skargi podpisanych lub poświadczonych za zgodność z oryginałem.
Wezwanie powyższe doręczono radcy prawnemu E. J. 8 kwietnia 2021 r. (czwartek). W terminie zakreślonym do usunięcia wskazanych braków skargi wezwania nie zostały wykonane.
Wobec tego zarządzeniami z 15 czerwca 2021 r. wezwano solidarnie skarżących A. Ł. oraz A. Ł. do uiszczenia wpisu sądowego oraz podpisania skargi i złożenia 8 odpisów skargi albo złożenia 9 odpisów skargi.
Wezwania do wykonania zarządzeń z 14 czerwca 2021 r. doręczono skarżącym 28 czerwca 2021 r. (poniedziałek) na adres wskazany w skardze. Pomimo upływu terminu do wykonania wezwań skarżący nie usunęli braków formalnych skargi i nie uiścili wpisu sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Przepisy obowiązującego prawa stanowią, jakie wymagania formalne winna spełniać skarga wnoszona do sądu administracyjnego (art. 47 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 – powoływanej dalej jako p.p.s.a.).
Warunkiem dopuszczalności skargi jest także uiszczenie przez stronę stosownego wpisu, bowiem sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie uiszczono należnej opłaty (art. 220 § 1 p.p.s.a.).
Skarga wniesiona w niniejszej sprawie nie czyniła zadość powyższym wymaganiom, bowiem w sprawie należało uiścić wpis w wysokości 500 złotych stosownie do § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.).
W myśl art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a. Z dyspozycji tego przepisu wynika, że do skargi należy dołączyć właściwą liczbę jej odpisów celem doręczenia uczestnikom postępowania. Niedołączenie przez skarżących do skargi wymaganej liczby odpisów skargi jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd.
Brak pełnomocnictwa stanowi brak formalny skargi, który podlega uzupełnieniu w trybie przewidzianym w art. 49 § 1 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Nieuzupełnienie braków formalnych skargi w terminie wywołuje skutek w postaci jej odrzucenia, o czym stanowi art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 11 października 2017 r., II OZ 1039/17, LEX nr 2373086).
Wezwanie do usunięcia wskazanych braków skargi doręczono najpierw radcy prawnemu E. J. 8 kwietnia 2021 r. (k.12), a następnie skarżącym 28 czerwca 2021 r. (poniedziałek) (k. 20-21). Termin do ich usunięcia dla radcy prawnego E. J. upłynął 15 kwietnia 2021 r. (czwartek), a dla skarżących 5 lipca 2021 r. (poniedziałek). Braki skargi nie zostały jednak usunięte. Skarżący nie nadesłali odpisów skargi. Nie uiścili wpisu sądowego. Nie złożyli pełnomocnictwa dla radcy prawnego E. J..
Nieusunięcie w wyznaczonym terminie braków skargi zobowiązuje sąd do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze sąd orzekł, jak w postanowieniu.
B.A.