Uzasadnienie
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. decyzją z dnia [...], Nr [...] (znak: [...]), po rozpatrzeniu odwołania małżonków W. i J. A. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...], Nr [...] (znak: [...]) w części merytorycznej i uchylił w części określającej podmiot zobowiązany – tj. W. i J. A. i w tej części orzekł o umorzeniu postępowania administracyjnego w stosunku do właścicieli działki nr ewid. 185/1.
Jak wynika z dokumentów załączonych do akt administracyjnych, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. w toku wizji lokalnej przeprowadzonej w dniu 20 sierpnia 2003 r. stwierdził, że na działce nr 185/1 przy ul. A 16 w Ł., będącej własnością Z. i A. W. i na działce nr 185/2 przy ul. A 16a stanowiącej własność W. i J. A., znajduje się budynek mieszkalny o konstrukcji drewnianej w części dwukondygnacyjny, wyposażony w instalację elektryczną, wodociągową i kanalizacyjną odprowadzoną do istniejącego zbiornika na ścieki socjalno – bytowe. Z załączonego aktu notarialnego Nr Rep. A [...] z dnia [...] oraz mapy sytuacyjnej dla celów prawnych wynika, iż nieruchomość przy ul. A 16 stanowiła jedną działkę gruntu, a w wyniku jej podziału powstały cztery działki nr 185/1, 185/2, 185/3 i 185/4. Przedmiotowy budynek posadowiony jest na działce nr 185/1 i 185/2 w taki sposób, że granica pomiędzy wydzielonymi nieruchomościami przebiega przez niego.
Stwierdzono, że z uwagi na istniejąca wspólną konstrukcję budynku mieszkalnego, brak wydzielenia lokali mieszkalnych oraz brak oddzielających je przegród trwałych, budynek stanowi jedną nie podzieloną całość. W trakcie kontroli stwierdzono, że zewnętrzna ściana od strony północno – zachodniej, jest przegniła, spróchniała i porażona biologicznie oraz wykazuje duże wyboczenie na zewnątrz. W części dwukondygnacyjnej strop nad parterem, od strony północno – zachodniej i południowo – wschodniej, w strefie kominów i ścian konstrukcyjnych wykazuje duże ugięcia, a końcówki belek stropowych są przegniłe, spróchniałe i porażone biologicznie. Konstrukcja dachu również jest zniszczona. Z uwagi więc na stan techniczny poszczególnych elementów konstrukcyjnych budynku mieszkalnego stwierdzono, że zachodzi możliwość występowania zagrożenia dla bezpieczeństwa życia ludzi i ich mienia.
Wobec tego organ nadzoru budowlanego szczebla powiatowego mocą decyzji z dnia [...] nakazał małżonkom Z. i A. W. i małżonkom W. i J. A. przedstawienie ekspertyzy o stanie technicznym wraz z jednoznacznym określeniem sposobu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości, budynku mieszkalnego o konstrukcji drewnianej, zlokalizowanego na działkach nr 185/1 i 185/2 położonych przy ul. A 16 i 16a w Ł.. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia organ powołał unormowanie art. 62 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126 ze zm.).
W odwołaniu od powyższej decyzji W. i J. A. podali, iż nieruchomość, której dotyczy postępowanie stanowi współwłasność oznaczoną co do części. Z aktu notarialnego wynika, iż działka nr 185/2 stanowi własność odwołujących się, a działka nr 185/1 stanowi własność małżonków W.. Dlatego podmiotem obowiązków powinni być wyłącznie małżonkowie W., którzy na skutek swojego zaniedbania doprowadzili do bardzo złego stanu technicznego budynku.
Po rozpatrzeniu odwołania [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. decyzją z dnia [...] utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji w części dotyczącej nałożenia obowiązków na Z. i A. W., a uchylił w części dotyczącej nałożenia obowiązków na W. i J. A. i w tej części umorzył postępowanie administracyjne. W uzasadnieniu organ podał, iż z dokumentów załączonych do akt administracyjnych wynika, że nieruchomość, na której zlokalizowany jest budynek składa się z dwóch działek, jednakże nie stanowią one współwłasności łącznej, lecz są oznaczone co do części w ten sposób, że działka nr 185/1 i znajdująca się na niej część budynku mieszkalnego stanowi własność Z. i A. W., zaś działka nr 185/2 i druga część budynku stanowi własność W. i J. A.. W tej sytuacji organ odwoławczy orzekł o uchyleniu decyzji organu I instancji w części dotyczącej nałożenia na W. i J. A. obowiązku sporządzenia ekspertyzy technicznej budynku.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Z. W. podała, iż decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. jest dla niej bardzo krzywdząca, ponieważ nakłada obowiązek wykonania ekspertyzy stanu technicznego budynku, który w wyniku podziału notarialnego ma obecnie odrębnych właścicieli będących jednocześnie właścicielami działek nr 185/1 i 185/2. Zgodnie z obowiązującymi przepisami budynek nie spełnia warunków technicznych i nie może być traktowany jako dwa samodzielnie istniejące obiekty, lecz jest jedną niepodzielną całością. Ewentualne naruszenie nieprawidłowości w jednej części budynku bez naruszenia drugiej części jest niemożliwe, bowiem obiekt ma wspólną konstrukcję, nie ma również oddzielnych trwałych przegród.
W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie wskazując, że podtrzymuje swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu kontestowanej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest zasadna.
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m. innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2 art. 1 powołanego aktu).
Analogiczne unormowanie zawarte zostało w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Oznacza to, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji, tj. jej zgodność z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Sąd rozpoznający sprawę nie może zatem zmienić zaskarżonej decyzji, a jedynie uwzględniając skargę może ją uchylić, stwierdzić jej nieważność lub niezgodność z prawem. W przypadku zaś, gdy nie zachodzą okoliczności wskazane w art. 145 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga podlega oddaleniu.
Przeprowadzając taką kontrolę, sąd zgodnie z art. 134 § 1 powołanej ustawy nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Może więc dokonać oceny zaskarżonej decyzji także w innym zakresie niż zakres, w jakim zakwestionowała decyzję strona skarżąca.
Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając sprawę w tak zakreślonej kognicji stwierdził, iż zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem przepisów prawa materialnego, tj. art. 62 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. Nr 98 z 2000 r., poz. 1072 ze zm.) oraz postępowania administracyjnego – art. 138 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, mającym istotny wpływ na wynik sprawy.
Kwestionowanym skargą orzeczeniem [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego przyjmując, że nieprawidłowości występują tylko w części budynku usytuowanej na działce oznaczonej nr 185/1 uchylił decyzję organu I instancji w zakresie nałożenia obowiązku na odwołujących się współwłaścicieli działki oznaczonej nr 185/2, a jednocześnie utrzymał tę decyzję w mocy w części merytorycznej, tj. nałożenia obowiązku wykonania inwentaryzacji całego budynku. W konsekwencji obowiązkiem przedłożenia inwentaryzacji całego budynku, w tym także części usytuowanej na działce stanowiącej współwłasność małżonków A. obciążeni zostali współwłaściciele działki oznaczonej nr 185/1 – Z. i A. W..
Organowi II instancji nie sposób zatem nie zarzucić braku konsekwencji w rozstrzygnięciu tym bardziej, że organ ten uchylając decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w odniesieniu do W. i J. A. umorzył jednocześnie postępowanie administracyjne w tej części w stosunku do właścicieli działki oznaczonej nr 185/1, czyli Z. i A. W..
Rozpatrując odwołanie W. i J. A. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] organ II instancji pominął również całkowicie istotny element decyzji organu I instancji. Organ ten – jak już wskazano – nałożył bowiem na wszystkich właścicieli obowiązek przedstawienia ekspertyzy o stanie technicznym całego budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działkach oznaczonych nr: 185/1 i 185/2, położonych w Ł. przy ul. A 16 i 16 a, a nie tylko tej jego części, która znajduje się na działce oznaczonej nr 185/1. Z uzasadnienia tej decyzji wynika wprost, iż uszkodzenia budynku występują nie tylko w części północno – zachodniej, ale również w części południowo – wschodniej, w strefie kominów i ścian konstrukcyjnych. Takie ustalenie zdaje się potwierdzać stanowisko organu I instancji co do konieczności wykonania ekspertyzy całego budynku, a więc także części znajdującej się na działce stanowiącej współwłasność W. i J. A., a oznaczonej w ewidencji gruntów nr 185/2, tym bardziej że obiekt ten pod względem konstrukcji stanowi jedną niepodzielną całość i jest użytkowany od kilkudziesięciu lat. Organ II instancji do ustalenia tego nie odniósł się przyjmując – jak się wydaje – dowolnie, iż stan zagrożenia występuje tylko w części budynku usytuowanej na działce nr 185/1.
Z przytoczonych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zmianami) orzekł, jak w sentencji.
O zwrocie poniesionych przez skarżącą kosztów wpisu sądowego orzeczono zgodnie z art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) w związku z art. 97 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zmianami).
W oparciu o art. 152 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do daty uprawomocnienia się zaskarżonego wyroku.