Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] nr [...] Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w M. z dnia [...] nr [...] w sprawie przyznania H. P. płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW) na rok 2008r.
Organ I instancji w dniu [...] wydał decyzję umarzającą postępowanie w części dotyczącej przyznania płatności ONW do działek rolnych: F, G, I, J, K, a w pozostałej części organ odmówił przyznania płatności ONW.
Organ I instancji stwierdził, iż należna kwota płatności ONW w wysokości 1.467,80zł winna być pomniejszona o sankcje w łącznej kwocie 1.467,80zł, nałożone mocą decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w M. [...] z dnia [...].
W wyniku odwołania H. P. organ II instancji orzekł, jak na wstępie.
Natomiast decyzja Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w Ł. nr [...] z dnia [...] o odmowie przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych z sankcjami w okresie trzech lat kalendarzowych, po odwołaniu skarżącej, została utrzymana w mocy przez Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. decyzją nr [...] z dnia [...]. Z kolei ta decyzja została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi (w postępowaniu sądowym sprawie nadano sygn. akt II SA/Łd 193/11, termin rozprawy wyznaczono na dzień 25 maja 2011r.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do dyspozycji art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., cytowanej dalej jako "p.p.s.a.") sąd może zawiesić postępowanie w sprawie jeżeli jej rozstrzygnięcie zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Zgodnie z opinią wyrażaną w doktrynie postępowania sądowoadministracyjnego, "celowość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie pkt 1 § 1 art. 125 p.p.s.a. powinna być analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego, zakończonego zaskarżoną decyzją lub innym aktem" (zob. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, Kraków 2005, s. 302).
Wyjaśnienia wymaga, iż art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przewiduje możliwość zawieszenia przez sąd postępowania z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego. Z treści tego przepisu wynika, że zawieszenie postępowania jest w tym przypadku fakultatywne i zależy od uznania sądu. Sąd więc może, ale nie musi, zawiesić postępowanie w przypadku istnienia tzw. przyczyny prejudycjalnej, a więc gdy wynik postępowania zależy od wyniku innego postępowania, gdy przedmiot postępowania prejudycjalnego stanowi element podstawy faktycznej rozstrzygnięcia, co oznacza, że nie jest możliwe rozstrzygnięcie sprawy w toczącym się postępowaniu bez wcześniejszego rozstrzygnięcia kwestii prejudycjalnych (por. wyrok NSA z dnia 28 kwietnia 2010 roku, sygn. akt I FSK 241/09).
Należy zauważyć, że zaskarżona decyzja rozstrzyga o odmowie przyznania płatności ONW w związku z dokonaniem potrącenia sankcji, których zasadność jest badana w toku postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi pod sygn. akt II SA/Łd 193/11.
Wobec powyższego wynik niniejszego postępowania jest zależny od wyniku postępowania w sprawie o sygn. akt II SA/Łd 193/11, bowiem przedmiot postępowania w tych sprawach stanowi element podstawy faktycznej rozstrzygnięcia w sprawie kontrolowanej
Zważywszy, co powyżej, Sąd postanowił na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zawiesić postępowanie w sprawie do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie o sygn. akt II SA/Łd 193/11.