Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 2

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodziz 15 marca 2024 r., sygn. akt II SA/Łd 191/24

Metryka

Sąd
Dnia 15 marca 2024 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II
Skład
Sędzia WSA Robert Adamczewski przewodniczący
Rozpoznanie
15 marca 2024 roku na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi B. L. o wymierzenie Łódzkiemu Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Łodzi grzywny za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 27 stycznia 2011 roku w sprawie II SA/Łd 1381/10 w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.

Uzasadnienie

II SA/Łd 191/24

B. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę o wymierzenie Łódzkiemu Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Łodzi grzywny za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 27 stycznia 2011 roku w sprawie II SA/Łd 1381/10 w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.) [dalej: ustawa p.p.s.a.] w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny.

W pierwszej kolejności sąd z urzędu bada dopuszczalność skargi, ustalając czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy p.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), wniesienie skargi po terminie (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5), brak naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia wnoszącego skargę (pkt 5a) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6).

Dokonując w kontekście powyższego przepisu oceny skargi, w której skarżący domaga się wymierzenia organowi grzywny w związku z niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, należy wskazać, że przepis art. 154 § 1 ustawy p.p.s.a. w brzmieniu obowiązującym do 15 sierpnia 2015 r., upoważniał stronę - w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności - do wniesienia skargi w tym przedmiocie i żądania wymierzenia temu organowi grzywny, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. Z dniem 15 sierpnia 2015 r. weszła w życie ustawa z 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, ze zm.), którą znowelizowano procedurę sądowoadministracyjną.

Na mocy art. 1 pkt 42 tej ustawy zmieniono treść art. 154 § 1 ustawy p.p.s.a., który aktualnie stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny.

Z powyższego przepisu wynika, że obecnie nie jest dopuszczalne wniesienie w trybie art. 154 § 1 ustawy p.p.s.a. skargi na niewykonanie wyroku uchylającego akt lub czynność lub stwierdzającego ich nieważność. Z dniem wejścia w życie ustawy nowelizującej, możliwość skutecznego wniesienia do wojewódzkiego sądu administracyjnego skargi na niewykonanie wyroku została ograniczona wyłącznie do sytuacji, gdy skarga dotyczy wyroku uwzględniającego wcześniejszą skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Inaczej mówiąc, po 15 sierpnia 2015 r. środkami dyscyplinowania administracji publicznej w załatwieniu sprawy jest skarga na bezczynność organu lub skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy podkreślić, że wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 27 stycznia 2011 roku, II SA/Łd 1381/10, którego niewykonanie skarżący zarzuca Łódzkiemu Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Łodzi, nie został wydany po rozpoznaniu ani skargi na bezczynność ani na przewlekłe prowadzenie postępowania. Na mocy powołanego wyroku uchylono zaskarżoną decyzję Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowalnego w Łodzi z 1 października 2010 r. (Nr 386/2010, znak: WINB/7144/020712/5427/WJ/10) oraz poprzedzającą ją decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Skierniewicach z 23 lipca 2010 roku (Nr 62/2010) w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych.

W konsekwencji niedopuszczalne jest wniesienie skargi na podstawie art. 154 § 1 ustawy p.p.s.a. na niewykonanie powołanego przez skarżącego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 27 stycznia 2011 roku, II SA/Łd 1381/10.

Wobec oczywistych podstaw do odrzucenia skargi nie wzywano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.

W tym stanie rzeczy sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 154 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.

ds

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.