Uzasadnienie
II SA/Łd 192/11
H.P. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w przedmiocie płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej.
Jak wynika z oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym H.P. prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Jedynym dochodem skarżącej jest emerytura w wysokości 791 złotych. Skarżąca posiada dom o powierzchni 45 m kw. oraz nieruchomości rolne o powierzchni 23 ha. W uzasadnieniu wniosku podała, że gospodarstwo rolne posiada 8 współwłaścicieli, a dom - 3. Zaznaczyła, że od 6 lat nie otrzymuje dopłat unijnych, znajduje się w trudnej sytuacji materialnej i zdrowotnej (ciężka choroba). Skarżąca oświadczyła również, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem i radcą prawnym.
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 p.p.s.a. uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).
Prawo pomocy jest instytucją stanowiącą wyjątek od zasady ponoszenia kosztów postępowania przez strony postępowania. Z tego względu przesłanki zastosowania tej instytucji winny być interpretowane w sposób ścisły. Udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.
W rozpoznawanej sprawie kwestią wymagającą rozważenia jest prawo strony skarżącej do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika.
Mając na uwadze informacje przedstawione przez skarżącą uznać należało, iż wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie. Skarżąca nie jest bowiem w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zważywszy na deklarowane niewielkie dochody. Uzasadnione jest zatem, zdaniem Referendarza sądowego, przyznanie skarżącej prawa pomocy w zakresie całkowitym, poprzez zwolnienie jej od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.
AG