Uzasadnienie
II SA/Łd 199/07
Decyzją z dnia [...] Nr [...] Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych na podstawie art. 127 §3 i art. 138 §1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz art. 22 ust. 1, art. 21 ust. 1 i art. 4 ust. 1 pkt 1a, b, c ustawy z dnia 24 stycznia 1991r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz.U. z 2002r., Nr 42, poz. 371 ze zm.), po rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] o odmowie przyznania uprawnień kombatanckich.
Na powyższą decyzję skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi wniósł L. B. i zarzucił organom administracji działanie sprzeczne z prawem.
Po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 stycznia 2007r. sprawy ze skargi Pana B., Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...]. W dniu 29 stycznia 2007r. odpis wyroku wraz z uzasadnieniem odebrał pełnomocnik skarżącego adwokat L. B. W dniu 19 lutego 2007r. L. B. złożył w Sądzie pisma zawierające żądanie wznowienia postępowania z uwagi na rażące naruszenie prawa tj. art. 145 §1 i art. 156 §1 Kodeksu postępowania administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zadanie sądu administracyjnego polega na dokonaniu oceny, kontroli działalności organów administracji. Oznacza to, że sąd administracyjny na skutek zaskarżenia działania organu nie przejmuje sprawy administracyjnej jako takiej do końcowego jej załatwienia, lecz ma jedynie skontrolować działanie tego organu. Z tego względu sąd administracyjny nie może zastępować organu administracji i wydawać końcowego rozstrzygnięcia w sprawie. W przypadku uwzględnienia skargi przez sąd, jak to miało miejsce w niniejszej sprawie, sprawa powraca do kompetencji organu administracji, który ma obowiązek ponownie ją rozpatrzeć i wydać stosowną decyzję lub postanowienie.
Instytucja wznowienia postępowania polega zaś na ponownym rozpoznaniu i rozstrzygnięciu sprawy zakończonej prawomocnym orzeczeniem w przypadkach zajścia ustawowych przyczyn wznowienia – art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Skarga o wznowienie jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, której wniesienie stwarza możliwość obalenia prawomocnego orzeczenia sądowego, które zapadło "z pogwałceniem bezwzględnie obowiązujących zasad prawa i rażąco jest sprzeczne z rzeczywistym stanem sprawy" – (Wojciech Chróścielewski, Jan Paweł Tarno "Postępowanie administracyjne i postępowanie przed sądami administracyjnymi" Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2004r. strona 518).
Jednakże, aby skarga o wznowienie postępowania wywołała zamierzone skutki muszą być spełnione podstawowe warunki dopuszczalności wszczęcia tego trybu postępowania. Przede wszystkim musi istnieć orzeczenie sądu, od którego została wniesiona skarga o wznowienie postępowania, orzeczenie to musi być prawomocne i musi kończyć postępowanie w sprawie.
Badana obecnie przez Sąd skarga o wznowienie postępowania wniesiona została w sprawie zakończonej wydanym przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w dniu 9 stycznia 2007r. wyrokiem w sprawie II SA/Łd 1288/01. Uwzględniając zatem powyżej wymienione warunki dopuszczalności skargi o wznowienie postępowania, należy wskazać, iż niewątpliwie istnieje orzeczenie, od którego może zostać wniesiona skarga o wznowienie, jednocześnie jest to orzeczenie kończące postępowanie w sprawie. Jednakże orzeczenie to nie było orzeczeniem prawomocnym w dniu wniesienia skargi o wznowienie postępowania. W myśl przepisu art. 168 §1 p.p.s.a. orzeczenie sądu staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy. Środek odwoławczy taki jak skarga kasacyjna oraz zażalenie, zatem orzeczenie staje się prawomocne, jeżeli nie wniesiono środka odwoławczego w przewidzianym w ustawie terminie. W takim wypadku do uprawomocnienia się orzeczenia może dojść tylko, gdy w sprawie zaczął biec termin do wniesienia środka odwoławczego, zatem gdy stronie lub jej pełnomocnikowi, jeżeli takiego posiada, zostało doręczne orzeczenie.
W niniejszej sprawie orzeczenie Sądu z dnia 9 stycznia 2007r. zostało odebrane przez pełnomocnika strony skarżącej w dniu 29 stycznia 2007r., począwszy zatem od dnia 30 stycznia 2007r. rozpoczął swój bieg termin trzydziestodniowy do wniesienia skargi kasacyjnej. Reasumując powyższe należy wyjaśnić, iż orzeczenie stanie się prawomocne dopiero po upływie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, jeśli skarga taka nie zostanie złożona. W niniejszej sprawie skarga o wznowienie postępowania została złożona w dniu 19 lutego 2007r., zatem w momencie gdy kwestionowane tą skargą orzeczenie nie było jeszcze prawomocne. Tym samym nie został zachowany jeden z wymienionych powyżej warunków dopuszczalności skargi o wznowienie postępowania i nie jest możliwe rozpatrzenie przedmiotowej skargi.
Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 58 §1 pkt 6 w związku z art. 270 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uprawniony był orzec jak w sentencji.