Uzasadnienie
II SA/Łd 201/12
W.L. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody [...] w przedmiocie odmowy zwrotu nieruchomości. Ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, że skarżący jest wdowcem, utrzymuje się z emerytury w wysokości 1230 zł. Posiada mieszkanie o powierzchni 53,4 mkw. Skarżący jest zadłużony i korzysta z pomocy społecznej.
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 p.p.s.a. uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).
W rozpoznawanej sprawie kwestią wymagającą rozważenia jest prawo strony skarżącej do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
Jako że postanowieniem z dnia 20 marca 2012 r. zostało już przyznane skarżącemu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, w tym zakresie wniosek należało oddalić. Stosownie do art. 239 pkt 4 p.p.s.a. nie ma bowiem obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona, której przyznane zostało prawo do pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Biorąc natomiast pod uwagę informacje przedstawione przez skarżącego, należy stwierdzić, iż wniosek strony w zakresie ustanowienia adwokata zasługuje na uwzględnienie. Na uwadze należało mieć przede wszystkim fakt, iż skarżący jest osobą samotną i schorowaną, utrzymuje się jedynie z emerytury, której wysokość nie pozwala na pokrycie kosztów sądowych związanych z ustanowieniem pełnomocnika w postępowaniu przed sądem administracyjnym.
Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.
AG