Uzasadnienie
Rada Rodziców Zespołu Szkół w Ł. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na uchwałę Rady Gminy w Ł. z dnia [...] roku, Nr [...] w przedmiocie wyrażenia zgody na zbycie części nieruchomości komunalnej.
W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej odrzucenie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga jest niedopuszczalna.
Krąg podmiotów uprawnionych do wniesienia skargi określa art. 50 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Zgodnie z treścią tego przepisu, uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym.
W niniejszej sprawie w pierwszej kolejności należało zatem zbadać, czy Rada Rodziców Zespołu Szkół mogła skutecznie wnieść do sądu administracyjnego skargę na określoną uchwałę tzn., czy podmiot ten posiada legitymację do wniesienia skargi w tego rodzaju sprawie.
Sąd zauważa, że zagadnienia związane ze statusem i organizacją, jak również uprawnieniami rad rodziców uregulowane zostały w przepisach art. 53 i 54 ustawy z dnia 7 września 1991 roku o systemie oświaty (t. j. Dz. U. z 2004 roku, Nr 256, poz. 2572 ze zm.), w rozdziale 4 zatytułowanym "Społeczne organy w systemie oświaty". Z wymienionych wyżej przepisów wynika, że rada rodziców reprezentuje ogół rodziców uczniów i jest wyposażona w kompetencje opiniująco - inicjatorskie. Rada rodziców może zatem występować do dyrektora i innych organów szkoły lub placówki, organu prowadzącego szkolę lub placówkę oraz organu sprawującego nadzór pedagogiczny z wnioskami i opiniami we wszystkich sprawach szkoły lub placówki (art. 54 ust. 1 ustawy), uchwalać program wychowawczy szkoły lub program profilaktyki (art. 54 ust. 2 pkt 1 lit a i b), jak również opiniować program i harmonogram poprawy efektywności kształcenia lub wychowania szkoły lub placówki lub opiniować projekt planu finansowego (art. 54 ust. 2 pkt 2 i 3).
Przedstawiona wyżej regulacja działalności rad rodziców przyznaje jej bardzo wąskie kompetencje i to tylko w sprawach dotyczących wewnętrznej działalności szkoły. Z brzmienia powołanych wyżej przepisów nie wynika w szczególności, aby rada rodziców mogła uczestniczyć w prowadzonym "na zewnątrz szkoły" postępowaniu administracyjnym.
Oczywistym zatem jest, że strona skarżąca nie mogła wnieść skargi do sądu administracyjnego we własnym imieniu, skoro nie posiada interesu prawnego opartego o przepis prawa materialnego uprawniającego do bycia stroną zarówno w postępowaniu administracyjnym w sprawie wydania uchwały o wyrażeniu zgody na zbycie nieruchomości komunalnej, jak również w postępowaniu przed sądem administracyjnym.
W tej sytuacji, skarga wniesiona została przez podmiot nieuprawniony, w rozumieniu art. 50 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, co czyni skargę niedopuszczalną i obliguje Sąd do jej odrzucenia.
Zaprezentowane przez sąd orzekający w niniejszej sprawie stanowisko jest zbieżne z dotychczasowym orzecznictwem sądów administracyjnych (por. postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 5 stycznia 2009 roku, IV SA/GL 407/08 oraz postanowienia WSA w Warszawie: z dnia 30 listopada 2004 roku, I SA/Wa 1728/04, z dnia 8 kwietnia 2008 roku, I SA/Wa 376/08 i z dnia 10 kwietnia 2008 roku, I SA/Wa 358/08 - niepubl.).
Warto też wspomnieć, że Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 15 września 2000 roku, sygn. akt I SA 943/00 (OSP 2001/7-8/109) uznał, że rada rodziców powołana na podstawie art. 53 ustawy o systemie oświaty, nie jest organizacją społeczną w rozumieniu art. 33 ustawy z dnia 11 maja 1995 roku o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.), uprawnioną do występowania do tego sądu w interesie rodziców uczniów.
Biorąc to wszystko pod uwagę Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.
K.O.