Uzasadnienie
II SA/Łd 2043/01
Uzasadnienie
Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych decyzją z dnia [...], wydaną na podstawie art. 25 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz.U. z 1997 r. Nr 142, poz. 950 ze zm.), pozbawił T. B. uprawnień kombatanckich.
W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, iż T. B. w okresie zaliczonym jako działalność kombatancka pełnił służbę w organach Milicji Obywatelskiej. Zgodnie zaś z art. 25 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. osoby takie pozbawia się uprawnień kombatanckich.
We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy T. B. podniósł, iż podejmując decyzję o pozbawieniu go uprawnień kombatanckich Kierownik Urzędu nie wziął pod uwagę jego działalności w Batalionach Chłopskich. Dokumenty potwierdzające ten fakt przekazał wcześniej do Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych. Wstępując w poczet członków ZBoWiD-u nie podnosił tego faktu, gdyż nie było to wymagane. Ponadto zapewnił, iż podczas ośmiomiesięcznej służby w Milicji Obywatelskiej pełnił wyłącznie czynności polegające na zabezpieczeniu mienia poniemieckiego.
Decyzją z dnia [...] Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia [...] o pozbawieniu T. B. uprawnień kombatanckich. W uzasadnieniu organ orzekający podtrzymał argumentację zawartą w decyzji z dnia [...] Wskazał, iż z zaświadczenia Komendy Wojewódzkiej Milicji Obywatelskiej w Ł. z dnia [...] wynika, iż T. B. w okresie od dnia 1 lutego 1945 r. do dnia 30 września 1945 r. pełnił służbę jako funkcjonariusz KWMO w Ł. i w tym czasie brał udział w walce z bandami i reakcyjnym podziemiem. Ponadto podniósł, iż w deklaracji członkowskiej ZBoWiD zainteresowany nie podawał żadnej informacji o działalności w Batalionach Chłopskich, a podał, że służąc w Milicji brał czynny udział w zwalczaniu m. in. band Warszyca i Danielaka. W oparciu o powyższe fakty Kierownik Urzędu stwierdził, iż zainteresowany pełnił służbę w aparacie bezpieczeństwa publicznego poza strukturami Urzędu Bezpieczeństwa i w jej trakcie wykonywał zadania związane ze zwalczaniem organizacji niepodległościowych.
W świetle zaś przepisu art. 21 ust. 2 pkt 4 lit. c) ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego osobom takim nie przysługują uprawnienia kombatanckie z żadnego tytułu. W tej sytuacji działalność T. B. w Batalionach Chłopskich nie miała wpływu na zapadłe rozstrzygnięcie.
Ponadto zgodnie z art. 22 ust. 3 ustawy o kombatantach (...), ustawowy termin składania wniosków o przyznanie uprawnień kombatanckich z nowego tytułu i za nowy okres upłynął w dniu 31 grudnia 1998 r.
Na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 14 września 2001 r. skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł T. B..
Przywołał okoliczności, na które powołał się we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zarzucił Kierownikowi Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych naruszenie przepisów Kpa, jeśli chodzi o zebranie i rozpatrzenie materiału dowodowego. Autor skargi powołał się na swoje pismo z 1997 r., skierowane do Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, w którym zawarł wniosek o przyznanie mu uprawnień kombatanckich za nowy okres z tytułu działalności w Batalionach Chłopskich.
W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wniósł o jej oddalenie.
Treścią pisma procesowego z dnia 28 kwietnia 2004 r. skarżący cofnął skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Sytuacja opisana w zd. 3 art. 60 ustawy p.s.a. w rozpoznawanej sprawie nie zachodzi.
Z powyższych przyczyn, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy o p.s.a. orzeczono o umorzeniu postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym.
O zwrocie wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 46 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) w zw. z art. 97 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Przepisy wprowadzające ustawę- Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.).