Uzasadnienie
II SA/Łd 210/12
Wyrokiem z dnia 23 maja 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę L.M. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnienia do świadczenia pieniężnego. Następnie skarżący zwrócił się do Sądu o zwolnienie go od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wraz z żoną M.M. Skarżący otrzymuje emeryturę w wysokości 1636 zł brutto, a jego żona emeryturę w kwocie 820 zł brutto. Małżeństwo posiada mieszkanie o powierzchni 37,96 m². W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że po opłaceniu wszystkich należności i wykupieniu lekarstw pozostaje mu z żoną około 1500 zł na skromne utrzymanie. Dodał, że przeszedł cztery zawały, dwie operacje oczu, z kolei jego żona przeszła już 10 operacji. Skarżący oświadczył ponadto, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem i radcą prawnym.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244 § 1, art. 245, art. 246 oraz art. 252 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270), dalej p.p.s.a., wynika, że osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, w zakresie częściowym zaś, gdy wykaże że nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.
Prawo pomocy jest instytucją stanowiącą wyjątek od zasady ponoszenia kosztów postępowania przez strony postępowania. Z tego względu przesłanki zastosowania tej instytucji winny być interpretowane w sposób ścisły. Udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.
W rozpoznawanej sprawie kwestią wymagającą rozważenia jest prawo skarżącego do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Należy jednak podkreślić, że w niniejszej sprawie skarżący uiścił już wpis sądowy od skargi w wysokości 200 zł (zaksięgowany w dniu 15 marca 2012 r. pod poz. 1124), a także 100 zł opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem (zaksięgowanej w dniu 1 czerwca 2012 r. pod pozycją 2348). W tej sytuacji jedynymi kosztami sądowymi w niniejszej sprawie, które skarżącemu pozostało uiścić, pozostaje wpis od skargi kasacyjnej, w przypadku jej złożenia, w wysokości 100 zł.
Biorąc zatem pod uwagę informacje przedstawione przez skarżącego należy stwierdzić, że jego aktualny wniosek zasługuje na uwzględnienie jedynie w części dotyczącej ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Niewątpliwie bowiem wykazane dochody nie pozwalają na wynajęcie we własnym zakresie profesjonalnego doradcy. Tym niemniej jednak, w ocenie referendarza sądowego, skarżący nie wykazał, by uiszczenie 100 zł wpisu od ewentualnej skargi kasacyjnej mogło spowodować uszczerbek w koniecznym utrzymaniu jego i żony. Nie można oczywiście tracić z pola widzenia faktu, że dochód w rodzinie skarżącego wynosi ok. 1200 zł na osobę. Jednak w ocenie referendarza sądowego deklarowana wysokość uzyskiwanych dochodów, daje podstawy do stwierdzenia, że strona jest w stanie uiścić wpis od skargi kasacyjnej.
Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.
lf