Uzasadnienie
3 II SA/Łd 2134/01
Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Prezydent Miasta Z. powołując się na art. 97 § 1 pkt 4 i art. 101 k.p.a., zawiesił postępowanie wszczęte na wniosek J.W.w sprawie o wymeldowanie H.W.z pobytu stałego z lokalu 41 przy ul. A 27 w Z..
W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, iż powodem zawieszenia jest toczące się przed Sądem Rejonowym w Z. postępowanie o podział majątku wspólnego H. W. i J. W..
J. W. wniosła w dniu 10 sierpnia 2001r. zażalenie na powyższe postanowienie, żądając jego uchylenia i wymeldowania H. W. z lokalu nr 41 przy ul. A 27 w Z..
Wojewoda [...], po rozpoznaniu zażalenia J. W., postanowieniem z dnia [...] nr [...] utrzymał w mocy postanowienie Prezydenta Miasta Z. z dnia [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie o wymeldowanie z pobytu stałego Pana H. W. z lokalu nr 41 przy ul. A 27 w Z..
Organ odwoławczy podał, iż zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (tj. Dz.U. z 2001r. nr 87, poz. 960) decyzję o wymeldowaniu można podjąć w przypadku gdy osoba w stosunku, do której prowadzone jest postępowanie utraciła uprawnienia do przebywania w lokalu, w którym jest zameldowana i bez wymeldowania opuściła ten lokal. W sprawie o wymeldowanie H. W. istotne dla kwestii utraty jego uprawnień do przebywania w lokalu nr 41 przy ul. A 27 w Z. jest orzeczenie w toczącej się przed Sądem Rejonowym w Z. sprawie o podział majątku wspólnego stron, w skład którego wchodzi przedmiotowe mieszkanie. Rozstrzygnięcie w przedmiocie podziału majątku wspólnego stanowi, zdaniem organu, zagadnienie wstępne w sprawie o wymeldowanie, toczącej się z udziałem osób domagających się podziału majątku wspólnego, w skład którego wchodzi lokal, z którego to wymeldowanie ma nastąpić.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego J. W. podniosła, iż zawieszenie postępowania powinno nastąpić w sytuacji, gdy wydanie decyzji zależy od rozpatrzenia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd, a stan sprawy opisany w uzasadnieniu postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] takiego zawieszenia nie uzasadnia. Zdaniem skarżącej, sprawa o podział majątku wspólnego dotyczy jedynie podziału majątku dorobkowego stron i nie może przekładać się na unormowania wynikające z ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych ani też nie może stanowić zagadnienia wstępnego uniemożliwiającego wydanie decyzji w przedmiocie wymeldowania H. W..
Odpowiadając na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie z przyczyn podanych w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Prezydent Miasta Z., na podstawie art. 97 § 2 k.p.a., podjął z urzędu zawieszone postępowanie w sprawie o wymeldowanie H. W. z pobytu stałego z lokalu nr 41 przy ul. A 27 w Z..
W uzasadnieniu postanowienia organ podał, że w dniu 14 października 2003r. Sąd Rejonowy w Z. wydał postanowienie o podziale majątku wspólnego małżonków W., a wobec tego należy uznać, iż ustąpiła przyczyna będąca podstawą zawieszenia postępowania w prawie o wymeldowanie H. W.. Ponadto, Prezydent Miasta Z., w treści uzasadnienia postanowienia, wskazał na okoliczność, iż w wyroku z dnia 27 maja 2002r. Trybunał Konstytucyjny uznał, że art. 9 ust. 2 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych jest niezgodny z art. 52 ust. 1 i art. 83 w zw. z art. 2 Konstytucji, a tym samym obecnie w prowadzonym postępowaniu o wymeldowanie z pobytu stałego ocenie organu podlega jedynie przesłanka opuszczenia lokalu.
Decyzją z dnia [...] nr [...] Prezydent Miasta Z., działając na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych, orzekł o wymeldowaniu H. W. z lokalu nr 41 przy ul. A 27 w Z..
W uzasadnieniu decyzji organ podał, iż w toku postępowania wyjaśniającego ustalono, że H. W. opuścił przedmiotowy lokal w 1997 roku i do chwili obecnej nie przebywa w miejscu stałego zameldowania, lecz zamieszkuje u swojej matki. Ponadto organ wskazał, że w dniu 14.10.2003r. Sąd Rejonowy w Z. wydał postanowienie sygn. Akt [...], z którego wynika, iż spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu położonego w Z. przy ul. A 27 m. 41 przyznane zostało J. W..
Na rozprawie w dniu 10 marca 2004r. J. W. oświadczyła, iż cofa skargę na postanowienie o zawieszeniu postępowania w sprawie o wymeldowanie z pobytu stałego H. W..
Wojewódzki Sąd Administracyjny, stając się na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1271) właściwym do rozpatrzenia niniejszej skargi, zważył, co następuje;
Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz.1270) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętej wadą nieważności.
Zgodnie natomiast z art. 161 § 1 powołanej wyżej ustawy sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę lub, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
Mając na uwadze zaistniałe w sprawie okoliczności, w szczególności fakt, iż postępowanie w sprawie o wymeldowanie H. W. z pobytu stałego przy ul. A 27 m. 41 w Z. zostało przez organ I instancji podjęte i zakończone wydaniem decyzji z dnia [...] nr [...] oraz uznając, że cofnięcie przez J. W. skargi jest dopuszczalne, ponieważ nie zmierza do obejścia przepisów prawa i nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętej wadą nieważności, Sąd na mocy art. 161 § 1 oraz art. 60 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi umorzył postępowanie sądowe.
Na podstawie art. 46 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (tj. Dz.U. z 1995r. nr 74, poz. 368 z późn. zm.) w związku z art. 97 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zwrócono skarżącej połowę uiszczonego wpisu.