Wyrok NSA oz. w Łodziz 18 czerwca 1998 r., sygn. akt II SA/Łd 2176/97

Teza

1. Garaże i parkingi w osiedlach mieszkaniowych są częścią tych osiedli jako urządzenia komunikacji wewnętrznej, związane z zaspokojeniem potrzeb mieszkańców, wobec czego ich usytuowanie w osiedlu nie jest sprzeczne z planowanym przeznaczeniem terenu na cele budownictwa mieszkaniowego /Por. wyrok NSA z dnia 8 marca 1985 r. II SA 602-613/84 - ONSA 1985 Nr 1 poz. 13/.

2. Fakt, że inwestorem w procesie budowlanym jest spółdzielnia mieszkaniowa sam, przez się nie pozbawia członków tej spółdzielni praw stron w postępowaniu. Nie można utożsamiać ochrony praw, którą zapewnia członkom spółdzielcze prawo z ochroną praw osób trzecich w rozumieniu przepisów prawa budowlanego.

3. Organ nadzoru budowlanego - stosownie do art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. "a" ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./ - przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę sprawdza zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z miejscowymi planami zagospodarowania przestrzennego i wymaganiami ochrony środowiska. I gdyby ujawniła się niezgodność pomiędzy planem miejscowym a decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, to organ właściwy w sprawie pozwolenia na budowę powinien zawiesić postępowanie w tej sprawie /art. 97 par. 1 pkt 4 Kpa/ i sprawę stwierdzonej niezgodności pomiędzy planem miejscowym i decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu przedstawić organowi właściwemu w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji. To oznacza, że decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nie zwalnia organu właściwego w sprawach pozwoleń na budowę od sprawdzenia tej okoliczności.

Sentencja

1. oddala skargę w przedmiocie pozwolenia na budowę garażu wielopoziomowego.