Uzasadnienie
K. P. zaskarżyła do sądu administracyjnego decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] r., nr [...], w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wyjaśniło, że w dniu 17 stycznia 2018r. skarżąca wycofała odwołanie od decyzji wydanej przez organ I instancji, wobec czego organ II instancji umorzył postępowanie odwoławcze, uznając cofnięcie odwołania za skuteczne.
Następnie organ II instancji wskazał, że po wydaniu ww. decyzji o umorzeniu postępowania odwoławczego, do Kolegium wpłynęło pismo K. P. z dnia 23 stycznia 2018r., w którym skarżąca cofa oświadczenie o wycofaniu odwołania od decyzji organu I instancji.
Z uwagi na fakt, że pismo dotyczyło ostatecznej decyzji i zostało złożone w terminie do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, pismem z dnia 6 lutego 2018r. Kolegium wezwało skarżącą do złożenia stosownych wyjaśnień. Z uwagi na bezskuteczny upływ terminu do wypowiedzenia się co do rzeczywistej treści żądania strony, pismo K. P. z dnia 23 stycznia 2018r. zostało uznane za skargę na opisaną na wstępie decyzję o umorzeniu postępowania odwoławczego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest niedopuszczalna.
Stosownie do przepisu art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017., poz. 1369) – w skrócie: "P.p.s.a." – skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. sąd odrzuca jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, które może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 P.p.s.a.).
W pierwszej kolejności zgodzić się należy z organem II instancji, że wobec braku odpowiedzi K. P. na wezwanie tego organu z dnia 6 lutego 2018r., o sprecyzowanie charakteru jej pisma z dnia 23 stycznia 2018r., słusznie potraktowano to pismo jako skargę do sądu administracyjnego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] r., nr [...], w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego – zgodnie z rygorem zakreślonym w powyższym wezwaniu.
Jednakże z akt sprawy bezsprzecznie wynika, że zaskarżona decyzja została wydana w dniu 18 stycznia 2018r., natomiast jej doręczenie nastąpiło dopiero w dniu 13 lutego – w trybie art. 44 § 1-4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2017r., poz. 1257). Oznacza to, że skarga z dnia 23 stycznia 2018r. została złożona do sądu przedwcześnie, tj. zanim rozpoczął swój bieg termin, o którym mowa w art. 53 § 1 P.p.s.a.
Skarga wniesiona przed rozpoczęciem biegu terminu do jej złożenia jest skargą niedopuszczalną, co uniemożliwia merytoryczne jej rozpoznanie i tym samym przesądza o konieczności jej odrzucenia.
Z tych wszystkich względów sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.
A.B.