Uzasadnienie
II SA/Łd 221/15
Uzasadnienie
M.R. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata w sprawie z jej skargi na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] 2015 r. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie budowy ogrodzenia.
Ze złożonego wniosku oraz z oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, że skarżąca prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Mieszka w parterowym domu z 1903 r. Utrzymuje się emerytury w kwocie 2149,21 zł (netto). W uzasadnieniu wniosku strona podała, że jest osobą niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym. Wskazała, że miesięczne wydatki to kwota rzędu 2148,83 zł. Jednocześnie Wnioskodawczyni oświadczyła również, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem ani radcą prawnym.
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 p.p.s.a. uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).
Postanowieniem z dnia 23 kwietnia 2015 r. St. Referendarz sądowy przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W konsekwencji aktualny wniosek strony musi podlegać rozpoznaniu pod kątem spełnienia przesłanek przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Mając jednak na względzie sytuację przedstawioną przez wnioskodawczynię uznać należało, iż wniosek zasługuje na uwzględnienie. Biorąc bowiem pod uwagę sytuację osobistą i materialną skarżącej, a także konieczność nadania pierwszeństwa zaspokajaniu potrzeb związanych z opieką lekarską i utrzymaniem uprawnione jest twierdzenie, iż wnioskodawczyni nie jest w stanie ponieść również kosztów wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru.
Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.
AG