Uzasadnienie
W dniu 21 marca 2017 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła, złożona za pośrednictwem organu, skarga J. W. na uchwałę Rady Gminy Szczerców z dnia 27 stycznia 2016 r. nr XV/147/16 w przedmiocie aktualności studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Szczerców oraz miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego.
W wykonaniu zarządzenia z dnia 5 kwietnia 2017 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, stosowane wezwanie skarżący odebrał w dniu 19 kwietnia 2017 r., jednakże pozostawił je bez odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl przepisu art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. - zwanej dalej p.p.s.a.), zdanie pierwsze, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Do opłat sądowych zaliczamy natomiast wpis i opłatę kancelaryjną, które można uiszczać w kasie właściwego sądu, albo na rachunek bankowy tego sądu. I jak wynika z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Czyniąc zadość przytoczonym uregulowaniom, skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Jednakże pomimo pouczenia o skutkach nieuzupełnienia braków, wezwanie sądu skarżący pozostawił bez odpowiedzi.
Sąd dostrzega, iż skarżącemu zostało przyznane prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na uchwałę Rady Gminy Szczerców z dnia 27 stycznia 2016 r. nr XV/147/16, niemniej obejmowało ono toczące się postępowanie w sprawie o sygn.akt II SA/Łd 35/17 i nie dotyczy przedmiotowej sprawy.
W ocenie sądu w świetle przedstawionych okoliczności stwierdzić należy, iż przedmiotowa skarga jest obarczona brakiem uniemożliwiającym jej rozpoznanie w ramach postępowania sądowego, czemu sąd dał wyraz stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a. a.bł.