Uzasadnienie
J.M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w przedmiocie płatności do gruntów rolnych.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 18 marca 2009 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 200 złotych. W odpowiedzi na wezwanie skarżąca wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Jak wynika z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z synem C. Strona zajmuje mieszkanie o powierzchni 61 m kw., posiada nieruchomość rolną o powierzchni 4,38 ha. Skarżąca otrzymuje świadczenie z ZUS w wysokości 742 złotych, zaś syn - alimenty w kwocie 700 złotych. Strona nie zadeklarowała posiadania innego wartościowego majątku, oszczędności ani papierów wartościowych. Podając wysokość miesięcznych wydatków związanych z utrzymaniem mieszkania (ok. 800 złotych), skarżąca podniosła, iż nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania przed sądem administracyjnym.
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 p.p.s.a. uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).
Prawo pomocy jest instytucją stanowiącą wyjątek od zasady ponoszenia kosztów postępowania przez strony postępowania. Z tego względu przesłanki zastosowania tej instytucji winny być interpretowane w sposób ścisły. Udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.
W rozpoznawanej sprawie kwestią wymagającą rozważenia jest prawo skarżącej do przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. W ocenie Referendarza sądowego wniosek zasługuje na uwzględnienie. Przede wszystkim na uwadze należało mieć fakt, iż rodzina skarżącej utrzymuje się z dochodów w łącznej wysokości 1.442 złotych, zatem średni dochód przypadający na członka rodziny kształtuje się na poziomie 721 złotych. Powyższe okoliczności dają podstawy do twierdzenia, iż strona nie posiada środków, które pozwalają na pokrycie kosztów udziału w postępowaniu i obrony przed sądem administracyjnym swoich praw, zatem wniosek skarżącej należy uwzględnić.
Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.
AG