Uzasadnienie
IISA/Łd 23/02
Decyzją z dnia [...] podjętą na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 Kodeksu postępowania administracyjnego Wojewoda [...] po rozpatrzeniu odwołania J. S. od decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w Ł. z dnia [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę budynku mieszkalno-usługowego na działce nr 460/2 i 460/3 położonej w Ł. przy ul. A, umorzył postępowanie odwoławcze.
W uzasadnieniu stwierdził, że w dniu [...] Kierownik Urzędu Rejonowego w Ł. wydał wskazaną wyżej decyzję zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę.
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokami z dnia 18 lipca 1997r. (sygn. SA/Ł 2022/95) i z dnia 1 sierpnia 2001r. (sygn. IISA/Łd 2811/97) dwukrotne uchylał postanowienia Wojewody [...] odmawiające J. S. przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od powyższej decyzji.
Ostatecznie w dniu [...] Wojewoda [...] wydał postanowienie, którym przywrócił J. S. tenże termin.
Jednakże w okresie, jaki upłynął od dnia wydania zaskarżonej decyzji przez Kierownika Urzędu Rejonowego w Ł. do dnia rozpoznania odwołania, przedmiotowy budynek mieszkalno-usługowy został w całości zrealizowany.
W tej sytuacji, w ocenie organu odwoławczego, postępowanie stało się bezprzedmiotowe i należało je umorzyć na podstawie art. 105 § 1 kpa, dlatego też orzeczono, jak wyżej.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego J. S. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i podniósł zarzuty merytoryczne wobec rozstrzygnięcia wydanego przez organ I instancji, a zwłaszcza podkreślił, iż nie wyrażał zgody na zabudowę w granicy.
W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie wywodząc, jak w treści zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie należy podnieść, iż stosownie do treści art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1271 i nr 228 z 2003r., poz. 2261) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie.
Stosownie do unormowania zawartego w art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270) sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi:
1/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, 2/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, 3/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Należy przy tym zwrócić uwagę na to, iż zgodnie z art. 134 § 1 wskazanej ustawy Sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Rozpatrując przedmiotową skargę Sąd doszedł do przekonania, że organ odwoławczy wydał kwestionowaną decyzję z naruszeniem przepisów proceduralnych, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, co w myśl wskazanego wyżej przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit.c skutkuje uchyleniem decyzji.
W niniejszej sprawie okolicznością poza sporem jest, iż w momencie rozpatrywania odwołania J. S. od decyzji z dnia [...] pozwoleniu na budowę przedmiotowa inwestycja została już w całości zrealizowana.
Postępowanie administracyjne stało się więc bezprzedmiotowe, gdyż sprawa, która miała być załatwiona w drodze decyzji, utraciła charakter sprawy administracyjnej w toku postępowania administracyjnego. Jeżeli podstawa działania organu I instancji odpadła, organ odwoławczy nie był już uprawniony do dokonania oceny zasadności decyzji wydanej przez organ I instancji, tylko w takiej sytuacji mógł jedynie uchylić zaskarżoną decyzję w całości i umorzyć postępowanie pierwszej instancji – art. 138 § 1 pkt 2 kpa, ponieważ postępowanie I instancji stało się – jak stanowi art. 105 § 1 kpa – bezprzedmiotowe, chociaż nie było bezprzedmiotowe w chwili jego wszczęcia (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 7 maja 2002r. sygn. III RN 59/01 – OSNAP nr 3 z 2003r., poz. 56). Z bezprzedmiotowością postępowania mamy bowiem do czynienia wówczas, gdy w sposób oczywisty organ stwierdzi brak podstaw prawnych i faktycznych do merytorycznego rozpatrzenia sprawy.
Przepis art. 138 § 1 pkt 3 kpa, który zastosował w niniejszej sprawie Wojewoda [...], nie określa przyczyn umorzenia postępowania. Jednakże w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego utrwalone jest stanowisko, iż umorzenie postępowania odwoławczego może nastąpić wówczas, gdy postępowanie odwoławcze stało się bezprzedmiotowe, co ma miejsce jedynie w przypadku skutecznego cofnięcia odwołania przez stronę (por. np. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 14 października 1999r. sygn. ISA 980/98 – LEX nr 48565, z dnia 19 lutego 1998r. sygn. ISA/Ka 1254/96 – LEX nr 34116, z dnia 3 grudnia 1998r. sygn. ISA 440/98 – LEX nr 44545).
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270) uchylił zaskarżoną decyzję.
Jednocześnie Sąd, w trybie art. 152 wskazanej wyżej ustawy, stwierdził, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku.
W przedmiocie zwrotu kosztów sądowych Sąd wyrokował w oparciu o art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. nr 74, poz. 368 ze zm.) w zw. z art. 97 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz.1271).