Uzasadnienie
J.P. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę o wznowienia postępowania sądowego, które zostało zakończone postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 27 kwietnia 2022 roku, sygn. akt II SA/Łd 221/22, o odrzuceniu skargi J. P. w przedmiocie wskazania braku bezczynności organu i przewlekłego prowadzenia przez niego postępowania dotyczącego przydziału puli numerów kolczyków dla kóz.
Skarżący podniósł, że podstawę domagania się wznowienia postępowania stanowią ustawowe przyczyny wznowienia, "niemożnosc dochodzenia na skutek bledow procesowych, zlego ustalenia okoliczności faktycznych i orawnych, oraz wprowadzania w blad przez Wojewodzkiego Lekarza Weterynarii w Lodzi."
Skarżący wyjaśnił, iż przedmiotową skargę złożył w związku z otrzymanym postanowieniem i opinia pełnomocnika z dnia 21 sierpnia 2022 r. o przyczynach braku podstaw do złożenia kasacji do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skarżący dodał, że pełnomocnik nie kontaktował się z nim, a zawiadomienie z Okręgowej Rady Adwokackiej w Łodzi otrzymał skarżący po sporządzeniu opinii.
W dalszej kolejności skarżący wskazał, iż złożył wniosek do ARiMR Powiatowe Biuro w Z.. Powiatowy Lekarz Weterynarii w Z. na wniosek skarżącego nie przesłał prawidłowego druku formularza wniosku i nie wezwał do usunięcia braków. Ponadto skarżący podniósł, że "pojecie pula kolczyków dla koz jest tozsama z wydaniem zaswiadczenia o którym się mowi o przydzielenie konkretnych numerow przez ARiM rolnictwa które wydaje decyzje dla producentow kolczyków. Oryginal postanowienia PLW w Z. był potrzebny producentowi kolczyków a [...] dowod w moich mailach". Jednocześnie skarżący wyjaśnił, iż sprawa dotyczy skargi na Powiatowego Lekarza Weterynarii w Z., który powinien kozy opisać, wskazując, że są to kozy nierejestrowana we wskazanej ilości, wieku, strukturze stada i cechach oraz przydzielenie [...] numerów ewidencji elektronicznej.
Skarżący nadmienił również, że jego stado jest zarejestrowane od 2007 r. i ma odpowiednie numery, a fakt braku kolczyków wynika z notorycznego niewykonywania obowiązków przez Powiatowego Lekarza Weterynarii w Z. Skarżący dodał również, że ewidencji kóz nie można uzupełnić, bo były kozy z premedytacją eliminowane, a do prowadzenia potrzebne były numery ewidencji elektronicznej.
Nadto skarżący wskazał, że w 2020 r. po wspólnym uzgodnieniu Powiatowy Lekarz Weterynarii w Z. miał opisać kozy i w tym celu wskazał weterynarza z P., który odmówił, a ten nie podpisał protokołu wspólnej kontroli z Gminą Z..
Skarżący stwierdził, iż wobec notorycznego działania na szkodę hodowli i w świetle przedstawionych faktów wnosi jak na wstępie.
W odpowiedzi na tę skargę Wojewódzki Lekarz Weterynarii w Łodzi, reprezentowany przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego, wniósł o odrzucenie skargi jako nieopartej na ustawowej podstawie wznowienia. Jednocześnie pełnomocnik organu podniósł, że okoliczności przytoczone przez skarżącego nie mieszczą się w katalogu przyczyn wznowienia postępowania przez sądem administracyjnym, tym samym przedmiotowa skarga o wznowienie postępowania sądowego nie jest oparta na żadnej z ustawowych podstaw wznowienia.
Ponadto pełnomocnik organu dodał, że skarga o wznowienie postępowania sądowego powinna być wniesiona w terminie trzymiesięcznym od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a skarżący nie wykazał, że terminu tego dochował.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że wniesienie skargi o wznowienie postępowania powoduje uruchomienie dwuetapowego postępowania, mającego na celu zbadanie dopuszczalności skargi, a dopiero sytuacji pozytywnego zakończenia pierwszego etapu - zbadanie jego zasadności.
Nie ulega wątpliwości, że skarga o wznowienie postępowania powinna odpowiadać wymaganiom formalnym stawianym pismom strony - art. 46 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259), zwanej p.p.s.a. - a także zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia (art. 279 p.p.s.a.).
Mając na uwadze wymóg podania podstawy wznowienia należy wskazać, że sprowadza się to w zasadzie do powołania i wyraźne określenie, które z podstaw wymienionych w art. 271-274 p.p.s.a., uzasadniają wznowienie postępowania w sprawie. Natomiast uzasadnienie podstaw wznowienia powinno zawierać w szczególności powołanie okoliczności powodujących istnienie wskazanej podstawy wznowienia.
Z analizy przedmiotowej skargi wynika, że skarżący nie wskazał konkretnego przepisu prawa stanowiącego podstawę żądanego wznowienia postępowania sądowego. Podniósł jednak okoliczności: niemożności dochodzenia swoich praw na skutek błędów procesowych, złego ustalenia okoliczności faktycznych i prawnych oraz wprowadzenie w błąd przez Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w Łodzi. W ocenie Sądu, tak sformułowane zarzuty nie wpisują się w ustawowe przesłanki żądania wznowienia postępowania (art. 271-274 p.p.s.a.).
Odnosząc się szczegółowo do wyżej wymienionych przez skarżącego podstaw wznowienia postępowania, należy wyjaśnić, iż wskazane dwie ostatnie okoliczności – ze względu na ich sformułowanie - nie budzą żadnych wątpliwości, co do wykluczenia ich jako podstaw wznowienia postępowania, to jednak okoliczność niemożności dochodzenia swoich prawa na skutek błędów procesowych, wymaga odniesienia do dyspozycji art. 271 pkt 2 p.p.s.a.
Stosownie do art. 271 pkt 2 p.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe.
W kontekście przedmiotowej sprawy należy jednak zwrócić uwagę na drugą część wskazanego przepisu art. 271 pkt 2 p.p.s.a., która stanowi, iż nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe.
Nie ulega wątpliwości, iż pozbawienie strony możności działania zachodzi wówczas, gdy zaistniałe naruszenie przez sąd określonych przepisów postępowania godzi bezpośrednio w istotę procesu, tj. gdy z powodu uchybień procesowych sądu strona została pozbawiona możliwości udziału w postępowaniu lub istotnej jego części i nie miała możności usunięcia skutków tych uchybień przed wydaniem orzeczenia kończącego postępowanie w danej instancji (wyrok NSA z dnia 8 grudnia 2020 r., I OSK 1274/19, LEX nr 3151816).
Odnosząc powyższe do okoliczności przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, iż skarżący był (i nadal jest) reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika. Interesy skarżącego były zatem reprezentowane przez pełnomocnika w postępowaniu zakończonym postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2022 r., sygn. akt II SA/Łd 221/22, i tym samym okoliczności wskazane przez skarżącego – niemożność dochodzenia swoich praw, wskutek błędów proceduralnych - nie stanowią podstawy wznowienia postępowania sądowego, określonej w art. 271 pkt 2 p.p.s.a. Wskazany przepis wyraźnie stanowi, iż nie można żądać wznowienia jeżeli niemożność działania ustała przed uprawomocnieniem się orzeczenia. W tej sprawie niemożność działania skarżącego wobec wyżej przedstawionych okoliczności, nigdy nie wystąpiła, a zatem skarżący nie może żądać wznowienia.
Ponadto należy zauważyć, że skarżący podniósł, iż wniesienie przedmiotowej skargi o wznowienie postępowania spowodowane jest postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2022 roku, sygn. akt II SA/Łd 221/22, o odrzuceniu skargi oraz opinią jego pełnomocnika z dnia 21 sierpnia 2022 r. o braku podstaw do złożenia skargi kasacyjnej od ww. postanowienia. Z powyższego może wynikać niezadowolenie skarżącego z orzeczenia Sądu, czy też z opinii o braku podstaw do złożenia skargi kasacyjnej. Jednak okoliczności też również nie mogą stanowić podstawy do żądania wznowienia postępowania sądowego.
Na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a., sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Sąd odrzuci skargę, jeżeli została wniesiona z uchybieniem terminu lub nie jest oparta na przesłankach wymienionych w art. 271-273 p.p.s.a., albowiem możliwości rozpoznania zasadności tej skargi jest uzależniona od łącznego spełnienia obu warunków wskazanych w § 1.
Wychodząc z powyższych przesłanek, stwierdzić należy, iż w przedmiotowej sprawie z uwagi na brak wskazania ustawowych przesłanek żądania wznowienia postępowania należało przyjąć, że skarga nie jest oparta na ustawowych podstawach wznowienia, co skutkuje odrzuceniem żądania skarżącego o wznowienie postępowania, bez potrzeby czynienia ustaleń w zakresie zachowania terminu.
Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.