Uzasadnienie
W dniu 24 marca 2017 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła, złożona za pośrednictwem organu, skarga Stowarzyszenia A z siedzibą w K. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...]r. w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania ostatecznej decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę.
Jak wyjaśnił pełnomocnik strony skarżącej zaskarżonym postanowieniem Wojewoda [...] utrzymał w mocy postanowienie Starosty [...][...] z dnia [...]r. odmawiające wstrzymania wykonania ostatecznej decyzji Starosty [...][...] z dnia [...]r. o zatwierdzeniu projektu budowalnego i udzieleniu Z. S. pozwolenia na budowę I Etapu inwestycji na działce siedliskowej nr 170/1, 171/5 m. L. W odpowiedzi na wezwanie sądu do usunięcia braków skargi, pełnomocnik Stowarzyszenia wyjaśnił, że "naruszenie prawa w stosunku do Stowarzyszenia A polega w szczególności na wydaniu zaskarżonego postanowienia przez organ z pominięciem okoliczności, że w dniu [...] Wójt Gminy N. wydał decyzję ustalającą środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia polegającego na "Budowie budynku inwentarskiego – tuczarni < 210 DJP wraz z zapleczem socjalnym, silosami na paszę oraz niezbędną infrastrukturą" w sprawie o sygn. akt [...], dotyczącej budowy znajdującej się w obszarze oddziaływania inwestycji na działkach nr 170/1 i 171/5, co w konsekwencji doprowadziło do utrzymania w mocy postanowienia Starosty [...][...], w przedmiocie odmowy wstrzymania ostatecznej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę I Etapu inwestycji, a także poprzez niedokonanie przez Wojewodę żadnych własnych ustaleń w przedmiocie istnienia przesłanek do wstrzymania wykonania decyzji, co w konsekwencji spowodowało niedostateczne wyjaśnienie podstawy faktycznej oraz prawnej zaskarżonego postanowienia, jak również doprowadziło do wydania zaskarżonego postanowienia wyłącznie w oparciu o ustalenia Starosty [...][...], a nie w oparciu o wszechstronnie zebrany materiał dowodowy".
Pełnomocnik dodał, iż nie bez znaczenia dla interesu prawnego strony jest fakt, iż Stowarzyszenie to organizacja społeczna, której celem statutowym jest m.in. szeroko rozumiana ochrona środowiska i przyrody, jak również działania proekologiczne w obrębie gminy Nowosolna.
Pełnomocnik oświadczył nadto, iż działa również w imieniu M. i A. P., M. i A. B., B. i M. S., J. S., M. K.-C., W. P., I. i A. J. oraz J. i E. M., którzy przyłączają się do skargi.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie. Organ II instancji wyjaśnił m.in., iż postanowieniem z dnia [...]r. utrzymane zostało postanowienie Starosty [...][...] z dnia [...]r. odmawiające dopuszczenia Stowarzyszenia A do udziału w postępowaniu zakończonym ostateczną decyzją z dnia [...]r. o pozwoleniu na budowę. I dalej, iż Stowarzyszenie nie posiadało przymiotu strony, a postępowanie to nie wymagało udziału społeczeństwa na podstawie przepisów ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz oceny oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2016r., poz. 353 – w dalszej części uzasadnienia przywoływana jako: ustawa).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest niedopuszczalna.
Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, ze zm., dalej w skrócie p.p.s.a.) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym..
Z kolei jak stanowi przepis art. 50 § 2 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Takim przepisem jest m.in. art. 44 § 3 ustawy, w myśl którego organizacji ekologicznej służy skarga do sądu administracyjnego od decyzji wydanej w postępowaniu wymagającym udziału społeczeństwa, jeżeli jest to uzasadnione celami statutowymi tej organizacji, także w przypadku, gdy nie brała ona udziału w określonym postępowaniu wymagającym udziału społeczeństwa.
W ocenie sądu okolicznością istotną jest, iż jak potwierdza lektura akt administracyjnych niniejszej sprawy, Stowarzyszenie A nie brało udziału w postępowaniu administracyjnym, w którym wydane zostało zaskarżone postanowienie. Postępowanie to nie wymagało również udziału społeczeństwa w świetle przepisów ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz oceny oddziaływania na środowisko. Z tego wniosek, że w niniejszej sprawie stronie skarżącej nie przysługuje legitymacja skargowa ani, na podstawie art. 50 § 1 p.p.s.a., ani też na podstawie art. 50 § 2 p.p.s.a. w zw. art. 44 § 3 ww. ustawy.
W powyższym zakresie sąd podziela stanowisko wywiedzione w sprawie o sygn.akt II SA/Łd 237/17, gdzie w tożsamym stanie faktycznym i prawnym sąd odrzucił jako niedopuszczalną skargę Stowarzyszenia A. Wskazując m.in., iż w postanowieniu z dnia 13 czerwca 2008 r., sygn. akt II OZ 594/08, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że: "Legitymacja skargowa przysługuje organizacji społecznej tylko wówczas, gdy brała ona udział w postępowaniu administracyjnym jako uczestnik na prawach strony. Musi to zatem być organizacja społeczna, która zgłosiła żądanie wszczęcia postępowania administracyjnego lub dopuszczenia jej do udziału w postępowaniu i żądanie to zostało przez organ administracyjny uznane za uzasadnione, skutkiem czego - z mocy postanowienia organu - uczestniczyła ona w postępowaniu administracyjnym na prawach strony.
Należy więc odróżnić wniesienie skargi w cudzej sprawie przez organizację społeczną uczestniczącą w postępowaniu na prawach strony od popierania skargi przez taką organizację, ale wniesioną przez inny podmiot w celu ochrony swojego interesu prawnego. W postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie występuje instytucja solidarnego wniesienia skargi, albowiem każdy ze skarżących, nawet jeśli skarga wnoszona jest w jednym piśmie, reprezentuje swój własny interes prawny, chroniony konkretnym przepisem prawa materialnego."
Z tych wszystkich względów na legitymację skargową w niniejszej sprawie nie ma także wpływu oświadczenie pełnomocnika strony skarżącej, że działa również w imieniu M. i A. P., M. i A. B., B. i M. S., J. S., M. K.-C., W. P., I. i A. J. oraz J. i E. M., którzy przyłączają się do skargi. Niewątpliwie brak jest podstaw prawnych by opierać legitymację skargową Stowarzyszenia na interesie prawnym przysługującym innym podmiotom.
Poza sporem jest również, że M. K.-C. i P. C., M. i A. B., B. i J. M., B. i M. S. oraz J. S. są uczestnikami postępowania sądowoadministracyjnego, bowiem to z ich wniosków zostało wznowione postępowanie zakończone ostateczną decyzją Starosty [...][...] z dnia [...]r. i stosownie do art. 33 § p.p.s.a. przysługują im prawa strony.
Natomiast pozostałe osoby wskazane przez pełnomocnika strony skarżącej, tj.: M. i A.P., W. P., I. i A. J. oraz J. i E. M. nie są uczestnikami postępowania sądowoadministracyjnego i nie przysługują im prawa strony. Osoby te nie składały własnych wniosków o wznowienie postępowania administracyjnego, o którym wyżej mowa i nie brały w nim udziału. Jak wynika natomiast wprost z art. 147 k.p.a. (zdanie drugie) wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 oraz w art. 145a i art. 145b następuje tylko na żądanie strony.
Na marginesie jedynie można dodać, iż wskazanie ww. osób przez pełnomocnika Stowarzyszenia mogłoby być ewentualnie ocenione jako zgłoszenie się ich do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym w charakterze uczestników tego postępowania na podstawie 33 § 2 p.p.s.a. Jednakże postanowienie w przedmiocie dopuszczenia do udziału w sprawie może być wydane wyłącznie w sytuacji, gdy sprawa nadaje się do merytorycznego rozpoznania przez sąd.
Wobec powyższego sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.
A. P.