Uzasadnienie
II SA/Łd 2399/01
Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych decyzją z dnia [...] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 k.p.a. oraz art. 25 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz.U. z 1997 r. Nr 142, poz. 950 ze zm.), utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] Nr [...] o pozbawieniu Z. M. uprawnień kombatanckich. W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż Z. M. wystąpił do Kierownika Urzędu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej pozbawienia uprawnień kombatanckich. Kierownik Urzędu rozpatrując ponownie sprawę ustalił, iż ww uzyskał uprawnienia kombatanckie w ZBoWiD z tytułu utrwalania władzy ludowej za działalność prowadzoną podczas służby w Wojsku Polskim pełnionej w latach 1948 - 1950. W aktach sprawy brak informacji o jego udziale w walkach z oddziałami wymienionymi w art. 1 ust. 2 pkt 6 cyt. ustawy.
Zgodnie z art. 25 ust. 2 pkt 2 powołanej ustawy pozbawia się uprawnień kombatanckich osoby, które uzyskały uprawnienia na mocy dotychczasowych przepisów wyłącznie z tytułu działalności w charakterze uczestników walk o ustanowienie i utrwalenie władzy ludowej.
We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy ww. podniósł, że podczas służby wojskowej brał udział w operacjach przeciwko bandom zbrojnym, lecz nie przedstawił żadnego dokumentu wskazującego na to, w walkach z jakimi formacjami osobiście uczestniczył. Kierownik Urzędu nie znalazł podstaw do zmiany swojej decyzji.
Powyższą decyzję zaskarżył do Sądu Z. M., wnosząc o jej uchylenie. W uzasadnieniu skargi skarżący opisał przebieg swojej służby, podkreślił, iż brał udział w walkach z ukraińskimi bandami zbrojnymi, jednak nie posiada żadnych dokumentów potwierdzających tę okoliczność.
W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o oddalenie skargi, podtrzymując argumenty tożsame z zawartymi w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wysłane przez Sąd zawiadomienie do skarżącego o terminie rozprawy wróciło do Sądu z adnotacją: "adresat zmarł". Do Sądu nadesłano odpis skrócony aktu zgonu, z którego wynika, iż skarżący Z. M. zmarł w dniu 4 lutego 2002 r. w K.. W chwili śmierci skarżący był wdowcem.
Mając na uwadze podniesione wyżej względy na podstawie art. 161 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270) orzeczono jak w postanowieniu.