Uzasadnienie
II SA/Łd 24/07
Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w R. (dalej PINB w R.) na podstawie art. 81c ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (Dz.U. z 2003r., Nr 207, poz. 1016 ze zm.) nałożył na S. S. obowiązek sporządzenia i przedstawienia w terminie 3 miesięcy, oceny technicznej budynku mieszkalnego, znajdującego się w R. przy ul. A, wskazując jednocześnie, iż ocena winna zostać sporządzona przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane o określonym zakresie oraz odnosić się do zakresu uszkodzeń budynku i sposobów ich naprawienia, a także ustosunkowania się co do ewentualnego zagrożenia dla bezpieczeństwa ludzi lub mienia.
W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, iż w toku postępowania administracyjnego prowadzonego w sprawie stanu technicznego budynku mieszkalnego i przylegającego do niego budynku gospodarczego znajdującego się w R. przy ul. A w wyniku wizji lokalnej przedmiotowego budynku, przeprowadzonej w dniu 7 września 2006 roku, stwierdzono pęknięcie ściany na poddaszu z góry na dół na odcinku ok. 1,50 m ściany przylegającej do budynku na nieruchomości sąsiedniej oraz identyczne pęknięcie ściany na ścianie przeciwległej oraz znajdujące się w pokoju na parterze poziome pęknięcia o długości 1,50 m na wysokości 1,30 m nad podłogą.
Wobec powstałych uzasadnionych wątpliwości co do stanu technicznego obiektu budowlanego organ, na podstawie art. 81c ust. 2 Prawa budowlanego nałożył na właściciela nieruchomości S. S. obowiązek dostarczenia w zakreślonym terminie wskazanych wyżej dokumentów. Nadto PINB w R. wskazał, iż w razie niewykonania w wyznaczonym terminie nałożonego obowiązku wykonanie oceny technicznej budynku nastąpi na koszt osoby zobowiązanej do jej dostarczenia.
Na powyższe postanowienie S. S. wniósł zażalenie do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. (dalej [...]WINB w Ł.).
W uzasadnieniu zażalenia odwołujący się wskazał, iż nie zgadza się z treścią wydanego postanowienia dlatego, iż jego budynki mieszkalne są wiekowe (240 lat), do których w 1980 roku dobudował duży pokój oraz budynki gospodarcze. Jako przyczynę widocznych pęknięć ścian budynków S. S. wskazał działanie na nieruchomości sąsiedniej, należącej do A. i J. R., agregatów chłodniczych, powodujących drgania oraz nieprawidłowe, w ocenie skarżącego, działanie PINB w R. Nadto odwołujący się stwierdził, iż nie będzie zlecał żadnej ekspertyzy, a jeśli ekspertyza zostanie zlecona przez PINB w R., to organ sam poniesie jej koszty.
Po rozpatrzeniu zażalenia, postanowieniem z dnia [...] [...]WINB w Ł. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa w zw. z art. 81c ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (Dz.U. z 2000r. Nr 106, poz. 1126 ze zm.), utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy wskazał, iż stwierdzone przez organ I instancji okoliczności, tj. pęknięcie na poddaszu ściany od strony budynku małż. R. z góry na dół na odcinku ok. 1,50 m, istnienie podobnego pęknięcia na ścianie przeciwległej oraz występowanie w pokoju na parterze poziomego pęknięcia o długości 1,50 m, położonego na wysokości 1,30 m nad podłogą, powodują uzasadnione wątpliwości co do stanu technicznego obiektu, wymagające szczegółowego wyjaśnienia przez osobę posiadającą stosowne kwalifikacje. Dodatkowe wątpliwości te uzasadnione są stwierdzeniem zawartym przez stronę w odwołaniu, iż budynki są wiekowe (240 lat).
Zdaniem organu odwoławczego przedmiotowa ocena techniczna, mimo iż organ I instancji nie sprecyzował tego w sentencji postanowienia, winna odnieść się także do przyczyn powstania stwierdzonych uszkodzeń obiektu, biorąc je pod uwagę przy określaniu sposobu usunięcia nieprawidłowości.
W dniu 5 grudnia 2006 roku S. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na postanowienie [...]WINB w Ł. z dnia [...].
W uzasadnieniu skargi S. S. wskazał, iż w sprawie nie zostało w żaden sposób wykazane, że zachodzi uzasadniona wątpliwość co do stanu technicznego obiektu. W ocenie skarżącego opis występujących uszkodzeń w budynku stanowi przesłankę do wydania postanowienia przez organ w przedmiocie wykonania oceny technicznej przez A. i J. R. w stosunku do jego budynków, jako osób, które w sposób bezpośredni przyczyniły się do pogorszenia stanu technicznego budynków skarżącego. W budynku, przed realizacją obiektu na sąsiedniej nieruchomości, nie występowały żadne uszkodzenia. Ponadto, zdaniem skarżącego, podjęte przez PINB czynności nie przyczyniają się do wyjaśnienia sprawy, naruszając tym samym art. 7 i 77 kpa.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu.
W dniu 15 maja 2007 roku na rozprawie w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi pełnomocnik skarżącego poparł wniesioną skargę oraz wniósł o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu. Natomiast uczestnik postępowania J. R. wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
Natomiast w myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:
1/ uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi:
a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy;
2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach;
3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach.
Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji lub postanowienia pod kątem jej zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.
Wychodząc z tych przesłanek Wojewódzki Sąd Administracyjny nie uwzględnił skargi, gdyż nie stwierdził, aby zaskarżone postanowienie oraz postanowienie organu pierwszej instancji naruszały przepisy prawa materialnego lub przepisy postępowania administracyjnego w sposób wpływający na wynik sprawy, co w myśl art. 145 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi mogłoby stanowić podstawę do ich uchylenia.
Podstawę materialnoprawną w niniejszej sprawie stanowi art. 81 c ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (Dz.U. z 2006r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.). W tym miejscu wskazać należy, iż zaskarżone postanowienie w swojej sentencji zawiera niewłaściwą podstawę prawną, wskazując na art. 81c ust. 1 pkt 2 zamiast art. 81 c ust. 2 Prawa budowlanego. W ocenie Sądu naruszenie to nie miało jednak wpływu na rozstrzygnięcie sprawy.
Zgodnie z art. 81 c ust. 2 cytowanej wyżej ustawy organy administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego, w razie powstania uzasadnionych wątpliwości co do jakości wyrobów budowlanych lub robót budowlanych, a także stanu technicznego obiektu budowlanego, mogą nałożyć, w drodze postanowienia, na osoby, o których mowa w ust. 1, obowiązek dostarczenia w określonym terminie odpowiednich ocen technicznych lub ekspertyz. Koszty ocen i ekspertyz ponosi osoba zobowiązana do ich dostarczenia.
Powyższe oznacza, iż w razie uznania przez właściwe organy, że zachodzą uzasadnione wątpliwości co do stanu technicznego obiektu budowlanego możliwe jest zobowiązanie właściciela lub zarządcy obiektu do przedłożenia w zakreślonym terminie odpowiednich ocen i ekspertyz dotyczących stanu technicznego obiektu.
Bezspornym w sprawie jest, iż w budynku mieszkalnym znajdującym się na nieruchomości skarżącego w R. przy ul. A i stanowiącym jego własność, w wyniku przeprowadzonej kontroli, stwierdzono liczne pęknięcia ścian. Okoliczność ta została potwierdzona zarówno podczas oględzin przeprowadzonych w dniu 7 września 2006 roku przez PINB w R., jak i przez S. S., który w odwołaniu od postanowienia organu I instancji oraz w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi nie kwestionował powstałych uszkodzeń budynku, a jedynie wskazywał na źródło ich pochodzenia.
Wobec powzięcia uzasadnionych wątpliwości co do stanu technicznego przedmiotowego obiektu organ nadzoru budowlanego miał prawo nałożyć na skarżącego w drodze postanowienia obowiązek oceny stanu technicznego budynku. Zdaniem Sądu działanie organu w tym przypadku było w pełni uzasadnione, gdyż jednym z podstawowych obowiązków organów nadzoru budowlanego określonych w art. 81 ust. 1 pkt 1 lit. b Prawa budowlanego jest nadzór i kontrola warunków bezpieczeństwa ludzi i mienia w rozwiązaniach przyjętych w projektach budowlanych, przy wykonywaniu robót budowlanych oraz utrzymywaniu obiektów budowlanych. Ponadto dokonanie przez skarżącego oceny stanu technicznego budynku mieszkalnego leży także w jego interesie, gdyż pozwoli na uzyskanie niezbędnych informacji, czy przedmiotowy budynek może być przez niego w sposób bezpieczny zamieszkiwany.
Podnoszone przez S. S. zarzuty skargi, dotyczące wpływu urządzeń znajdujących się na działce J. i A. małż. R. na pogorszenie się stanu technicznego jego budynków, nie mają w tym postępowaniu znaczenia, bowiem organy administracji publicznej nie są zobowiązane do badania, czy osoba trzecia przyczyniła się do spowodowania pogorszenia stanu technicznego obiektu. Kwestia ta przekracza ramy postępowania administracyjnego i należy do zagadnień prawa cywilnego (por. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego O/Z w Krakowie z dnia 9 kwietnia 2002 roku, sygn. akt II SA/Kr 2206/98, orzecznictwo do art. 81c ust. 2 Prawa budowlanego, system informatyczny Lexpolonica).
W tym stanie rzeczy Sąd nie dopatrzył się ani w materiałach sprawy, ani we wskazanej wyżej argumentacji skarżącego podstaw do uznania, iż zaskarżone postanowienie narusza prawo w stopniu, który mógłby mieć wpływ na wynik sprawy i dlatego na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) oddalił skargę, jako nieuzasadnioną.