Uzasadnienie
II SA/Łd 243/03
Postanowieniem z dnia [...], Nr [...] (znak: [...]), wydanym na podstawie art. 81c ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r., Nr 106, poz. 1126) oraz art. 123 k.p.a., Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. nałożył na Z.M. obowiązek przedłożenia w terminie do dnia 30 sierpnia 2002 r. inwentaryzacji budowlanej wraz z orzeczeniem technicznym budynku mieszkalnego oraz zbiornika na fekalia, usytuowanego na działce w S. przy ul. A nr 41, sporządzonej przez osobę o odpowiednich uprawnieniach budowlanych.
Postanowieniem z dnia [...], Nr [...], znak [...], wydanym na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. uchylił w całości zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez organ I instancji.
Decyzją z dnia [...], Nr [...], znak: [...], wydaną na podstawie przepisów art. 51 ust. l pkt 2 i ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (t. j. z Dz. U. 2000 r., Nr 106, poz. l126) oraz art. 104 k.p.a., Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. nakazał Z.M. przedłożyć w terminie do dnia 30 grudnia 2002 r. trzy egzemplarze inwentaryzacji budowlanej wraz z orzeczeniem technicznym budynku mieszkalnego usytuowanego na działce w S. przy ul. A nr 41, sporządzonej przez osobę o odpowiednich uprawnieniach budowlanych - dokumentacja winna spełniać warunki zawarte w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 3 listopada 1998 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. Nr 140, poz. 906).
Decyzją z dnia [...], Nr [...], znak [...], wydaną na podstawie przepisów art. 138 § pkt 2 k.p.a. w związku z art. 51 ust. 1 pkt 2 i ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2000 r., Nr 106, poz. 1126), [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję w części merytorycznej oraz uchylił zaskarżoną decyzję w zakresie terminu jej wykonania i ustalił nowy termin wykonania nałożonych obowiązków na dzień 15 kwietnia 2003 r.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Z.M. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji.
Skarżąca stwierdziła, że po sześciu latach od daty zgłoszenia zakończenia budowy i wbrew swojemu wcześniejszemu stanowisku z roku 1999, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. nakazał jej sporządzenie inwentaryzacji powykonawczej z orzeczeniem technicznym wybudowanego budynku, a powodem wydanej decyzji była rzekoma niezgodność projektu będącego w zasobach archiwalnych Urzędu Miasta z wybudowanym budynkiem w rzeczywistości.
W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. wniósł o jej oddalenie powołując się na podstawy prawne i argumenty merytoryczne zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w dniu 29 listopada 2004 roku uczestnik postępowania J.B. okazał decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] Nr [...] (znak [...]) udzielającą Z.M. - na podstawie art. 59 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2000 r., Nr 106, poz. 1126) – pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego i zbiornika na nieczystości ciekłe, usytuowanych na działce w S. przy ul. A nr 41.
Na powyższej rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w dniu 29 listopada 2004 roku skarżąca Z.M. cofnęła wniesioną skargę. Z.M. oświadczyła, iż decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] udzielająca skarżącej pozwolenia na użytkowanie jest ostateczna, żadna ze stron nie złożyła odwołania od tejże decyzji.
Uczestnik postępowania J.B. potwierdził, iż strony nie złożyły odwołania od powyższej decyzji i przyłączył się do wniosku o umorzenie postępowania sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 roku i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 powołanej wyżej ustawy Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Oceniając oświadczenie woli skarżącej Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne w rozumieniu art. 60 cytowanej ustawy i nie zmierzające do obejścia prawa bądź też utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. Skarżąca Z.M. wyjaśniła przyczyny cofnięcia skargi jak też jednoznacznie oświadczyła, iż decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] udzielająca skarżącej pozwolenia na użytkowanie jest ostateczna, gdyż żadna ze stron nie złożyła odwołania od tejże decyzji.
Wydawanie decyzji w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego nastąpiło na dalszym etapie postępowania administracyjnego, w którym to postępowaniu wydana została zaskarżona do Sądu decyzja nakazująca przedłożenie inwentaryzacji budowlanej wraz z orzeczeniem technicznym budynku mieszkalnego. Złożona na rozprawie przed Sądem decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] Nr [...] (znak [...]) udzielająca Z.M. pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego i zbiornika na nieczystości ciekłe, usytuowanych na działce w S. przy ul. A nr 41 jest ostateczna. Powyższa decyzja, kończąca postępowanie w przedmiocie budynku mieszkalnego, uzyskała przymiot ostateczności, albowiem żadna ze stron postępowania administracyjnego nie wniosła od niej odwołania.
Z powyższych względów cofnięcie skargi przez Z.M. należy uznać za dopuszczalne w rozumieniu art. 60 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) umorzył postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym.