Uzasadnienie
W. U. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargi na decyzje Dyrektora Łódzkiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia [...], nr [...] oraz nr [...]. Powyższe skargi zostały zarejestrowane odpowiednio pod sygn. akt: II SA/Łd 246/10 i II SA/Łd 247/10.
Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału II z dnia 17 marca 2010 roku skarżący został wezwany w obu sprawach do uzupełnienia braków fiskalnych skarg poprzez uiszczenie wpisu sądowego od tychże skarg w wysokości po 200 zł. od każdej, w terminie 7 dni od daty doręczenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
W odpowiedzi na powyższe zarządzenie W. U. wpłacił, w terminie zakreślonym owym zarządzeniem, kwotę 200 zł.
Zarządzeniem z dnia 30 marca 2010r. skarżący został bezskutecznie wezwany do wskazania skargi, od której w/w wpłata stanowi wpis sądowy.
Kolejnym zarządzeniem z dnia 26 kwietnia 2010r. wpłacona przez skarżącego kwota – 200 zł. została uznana za uiszczony przez skarżącego wpis sądowy w sprawie oznaczonej sygn. akt II SA/Łd 246/10.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył co następuje
Skargę należało odrzucić.
Stosownie do treści art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a. - sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W myśl § 3 tego przepisu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Powyższe oznacza, że warunkiem podjęcia przez sąd czynności na skutek wniesionego pisma jest uiszczenie należnej od tego pisma opłaty.
W niniejszej sprawie skarżący pomimo wezwania, nie uiścił wpisu sądowego w wyznaczonym terminie, a tym samym nie uzupełnił braku fiskalnego skargi.
W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.
m.o.