Uzasadnienie
M.T. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z 12 stycznia 2024 r., nr SKO.4173.33.2023, w sprawie odmowy wyjaśnienia wątpliwości co do treści decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z 22 grudnia 2023 r., nr SKO.4173.33.2023, w przedmiocie odmowy nakazania przywrócenia stanu poprzedniego bądź wykonania urządzeń zapobiegającym szkodom.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi wniosło o odrzucenie skargi, wyjaśniając, że na skutek wniosku skarżącej z 24 stycznia 2024 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy postanowieniem z 30 stycznia 2024 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi utrzymało w mocy postanowienie własne z 12 stycznia 2024 r., nr SKO.4173.33.2023.
W związku powyższym zaskarżone postanowienie nie jest postanowieniem ostatecznym, co czyni skargę niedopuszczalną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.) – w skrócie: "p.p.s.a." – skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.).
Jeżeli natomiast stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa (art. 52 § 3 zdanie pierwsze p.p.s.a.). Oznacza to, że skorzystanie z prawa do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy wyklucza możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego decyzji, od której przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W takiej sytuacji stronie przysługuje bowiem skarga na rozstrzygnięcie organu wydane na skutek ponownego rozpatrzenia sprawy.
Stosownie natomiast do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, które może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie skarżąca zaskarżyła do sądu administracyjnego postanowienie mające charakter pierwszoinstancyjny, od którego, stosownie do art. 113 § 3 w zw. z art. 127 § 3 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 775 ze zm.) przysługiwał skarżącej wniosek do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga na postanowienie z 12 stycznia 2024 r., nr SKO.4173.33.2023, Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi orzekającego jako organ I instancji jest niedopuszczalna. Przepis art. 52 § 1-3 p.p.s.a. wyraźnie bowiem przewiduje możliwość wniesienia skargi dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, względnie w sytuacji nieskorzystania z prawa do ponownego rozpatrzenia sprawy.
Dodać również należy, że zaskarżone postanowienie zawierało pouczenie, że przysługuje od niego wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia lub ogłoszenia. Natomiast z wyjaśnień organu wynika, że skarżąca skorzystała z przysługującego jej środka zaskarżenia.
Ponadto jak wiadomo sądowi z urzędu skarżąca zaskarżyła do sądu postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z 30 stycznia 2024 r., nr SKO.4173.2.2024, utrzymujące w mocy postanowienie własne z 12 stycznia 2024 r., nr SKO.4173.33.2023, w sprawie odmowy wyjaśnienia wątpliwości co do treści decyzji odmawiającej nakazania przywrócenia stanu poprzedniego bądź wykonania urządzeń zapobiegającym szkodom. Skarga została zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Łd 249/24 i aktualnie oczekuje na usunięcie braków formalnych skargi.
W tym stanie rzeczy sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.