Postanowienie WSA w Łodzi z 25 kwietnia 2006 r., II SA/Łd 252/06

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II

Rozpoznanie

w dniu 25 kwietnia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi M. B. i K. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...](znak: [...]) w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji o pozwoleniu na budowę postanawia odrzucić skargę.

Skład

Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski przewodniczący

Uzasadnienie

II SA/Łd 252/06

Decyzją z dnia [...] Nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2000r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.) Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty W. z dnia [...] Nr [...], którą stwierdzono wygaśnięcie decyzji Urzędu Rejonowego w W. z dnia [...] o udzieleniu pozwolenia na budowę pawilonów handlowo – usługowych na działce położonej w O. przy ul. A. Odpis powyższej decyzji wraz z pouczeniem o przysługującym prawie i sposobie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego M. i K. B. otrzymali w dniu 30 stycznia 2006 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – akta administracyjne).

W dniu 23 lutego 2006 r. (data nadania skargi w UPT S. 1 listem poleconym Nr [...]– koperta – k. 7 akt sądowych) M. i K. B. wnieśli skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi.

Fizycznie skarga wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu w Łodzi w dniu 28 lutego 2006 r. na biuro podawcze sądu, co potwierdza prezentata sądowa.

W dniu 2 marca 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi przesłał mylnie wniesioną skargę zgodnie do Wojewody [...], o czym poinformowano skarżących.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie.

.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.

Skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie –art. 53 § 1 p.p.s.a.

Natomiast w myśl art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. przepisy wprowadzające ustawę – prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r. Nr 153 poz. 1271) w okresie dwóch lat od dnia wejścia w życie ustawy, o której mowa w art. 2, skargę wniesioną bezpośrednio do sądu administracyjnego, jeżeli wniesiona została w terminie określonym w art. 53 § 1 ustawy, o której mowa w art. 2, sąd administracyjny przekazuje organowi, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, ze skutkiem określonym w art. 54 § 1 ustawy, o której mowa w art. 2.

Okres obowiązywania powyżej powołanego artykułu upłynął z dniem 31 grudnia 2005 r.

Jak wskazano skarga została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 23 lutego 2006 r. i skierowana bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Przepis art. 54 § 1 p.p.s.a. jednoznacznie precyzuje, że skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi.

Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego lub też za pośrednictwem organu administracji publicznej innego niż ten, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, sąd ten lub organ powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1-3, decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd (organ administracji publicznej) pod adresem właściwego organu administracji publicznej(por. postanowienie SN z 14 listopada 1973 r., II CZ 183/73, OSPiKA 1974, nr 5, poz.

97. / por. T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Warszawa 2005 s. 748

W przedmiotowej sprawie nie można uznać za prawidłowe skierowania skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego.

W myśl art. 107 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2000r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.) decyzja administracyjna, w stosunku do której może być wniesiona skarga do sądu administracyjnego, powinna zawierać pouczenie o dopuszczalności wniesienia skargi.

W pouczeniu zaskarżonej decyzji wyraźnie i prawidłowo wskazano, że skargę należy wnieść do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi za pośrednictwem Wojewody [...]. Wobec tego tylko czynność nadania skargi za pośrednictwem Wojewody [...] można traktować jako spełniającą powyższe warunki.

Dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi nie można przyjąć daty nadania (złożenia) skargi do organu niewłaściwego w rozumieniu art. 54 § 1 p.p.s.a. (w tym przypadku 23 luty 2006 r.). Datą właściwą do dokonania tej oceny będzie data nadania skargi przez sąd pod adres Wojewody [...], czyli 2 marca 2006 r.

To nadanie skargi w tej dacie zostało uczynione w terminie możliwym do wykonania a więc drugiego dnia od jej wpłynięcia.

W niniejszej sprawie trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi biegł dla K. i M. B. od dnia 31 stycznia 2006 r. i upłynął w dniu 1 marca 2006r.

Termin w postępowaniu sądowo – administracyjnym o jakim mowa w art. 53 ust. 1 powołanej wyżej ustawy jest terminem ustawowym. Niedotrzymanie tego terminu powoduje ujemne skutki procesowe – utratę prawa do skutecznego wniesienia skargi.

Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., Sąd odrzuci skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Postanowienie może zostać wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 ustawy).

Skarga M. i K. B., jako wniesiona po upływie przepisanego terminu, podlega odrzuceniu.

Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzekł jak w postanowieniu