Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 czerwca 2016 r., sprawy ze skargi A. S. i J. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] w przedmiocie odmowy ustalenia odszkodowania za części składowe nieruchomości, oddalił skargę.
Jak wynika z protokołu, na termin rozprawy wyznaczonej na dzień 24 czerwca 2016 r. godzina 9:30 nikt się nie stawił, posiedzenie Przewodnicząca składu zamknęła o godzinie 9:45.
W dniu 24 czerwca 2016 r. o godzinie 9:50 przedłożono do akt sprawy wydruk pisma procesowego, przesłanego drogą elektroniczną, w którym pełnomocnik skarżących wnosi o odroczenie rozprawy wyznaczonej na dzień 24 czerwca 2016 r. W załączeniu przesłał skan zaświadczenia lekarskiego, wystawionego przez biegłego lekarza sądowego, z którego wynika, że pełnomocnik nie może się stawić w dniu 22 czerwca 2016 r. w SR w K. oraz SR dla Ł. oraz w dniu 24 czerwca 2016 r. w SR dla Ł. i WSA w Ł.. Nadto z nadesłanego zaświadczenia wynika, iż dzień 27 czerwca 2016 r. jest przewidywanym terminem zdolności do stawienia się na wezwanie lub zawiadomienie.
Następnie, w dniu 6 lipca 2016 r. pełnomocnik skarżących złożył wniosek o przywrócenie terminu do wystąpienia z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 24 czerwca 2016 r. i jego doręczenie. Wyjaśnił, iż z uwagi na stan zdrowia nie mógł stawić się na posiedzeniu w dniu 24 czerwca 2016 r. o czym, za pośrednictwem poczty elektronicznej poinformował, załączając skan zaświadczenia lekarskiego i wnosząc o odroczenie rozprawy. Posiedzenie odbyło się jednak mimo wniosku o jego odroczenie o czym wiadomość powziął dopiero w dniu 4 lipca 2016 r. kiedy skontaktował się telefonicznie z sądem, celem ustalenia, na jaki termin odroczono rozprawę. W tych okolicznościach, ze względu na brak odroczenia terminu rozprawy w dniu 24 czerwca 2016 r. i brak wiedzy o tym, że rozprawa się odbyła, pełnomocnik nie miał możliwości złożenia wniosku o uzasadnienie orzeczenia, stąd wniosek o przywrócenie terminu jest zasadny. W załączeniu pełnomocnik przesłał ponownie skan zaświadczenia lekarskiego oraz wniosek o sporządzenie uzasadniania wyroku i jego doręczenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Z kolei w myśl art. 86 § 1 p.p.s.a. stanowi, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi musi jednak spełniać warunki formalne określone w art. 87 § 1-4 p.p.s.a., a zatem po pierwsze pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia skargi wnosi się w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. Po drugie we wniosku tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Po trzecie równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
W okolicznościach faktycznych niniejszej sprawy istotne jest uregulowanie przepisu art. 88 p.p.s.a., gdzie ustawodawca jasno wskazał, że spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Wniosek o przywrócenie terminu jest spóźniony, jeżeli został wniesiony po upływie terminu określonego w art. 87 § 1 p.p.s.a., to jest po upływie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminowi, a nie od daty, w której strona dowiedziała się o uchybieniu terminowi.
W świetle powyższego przypomnieć trzeba, iż profesjonalny pełnomocnik skarżących przedłożył skan zaświadczenia lekarskiego, z którego wynika m.in., iż nie może się stawić w tutejszym Sądzie w dniu 24 czerwca 2016 r. Co istotne z przedmiotowego zaświadczenia wynika również, iż dzień 27 czerwca 2016 r. jest przewidywanym terminem zdolności do stawienia się na wezwanie lub zawiadomienie. Godzi się dostrzec, iż pełnomocnik nie przedłożył zaświadczenia lekarskiego poświadczającego, iż ze względu na stan zdrowia nie był w stanie wykonywać swych obowiązków względem mocodawców w kolejnych dniach. Oznacza to, iż od dnia 28 czerwca 2016 r. rozpoczął bieg termin siedmiu dni na wystąpienie z wnioskiem o przywrócenie uchybionego terminu, a takowy został złożony dopiero w dniu 6 lipca 2016 r. Bez znaczenia pozostaje, iż dopiero w dniu 4 lipca 2016 r. pełnomocnik powziął informację, iż rozprawa nie została odroczona.
Nie sposób pominąć, iż pełnomocnik skarżących jest profesjonalistą, od którego można oczekiwać należytego dbania o interesy skarżących, co za tym chociażby skontaktowania się z Sądem celem ustalenia, czy wniosek o odroczenie rozprawy został uwzględniony, już w dniu 28 czerwca 2016 r. lub najpóźniej w dniu 1 lipca 2016 r., kiedy to upływał termin na złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Pełnomocnik przesyłając w dniu 24 czerwca 2016r. o godzinie 9:32 wniosek o odroczenie rozprawy wyznaczonej na ten dzień na godzinę 9:30 powinien był liczyć się, iż wniosek ten może wpłynąć po jej zakończeniu, jak miało to miejsce w niniejszej sprawie.
Z tych wszystkich względów, na podstawie art. 88 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.
a.tp.