Uzasadnienie
Kierownik Urzędu Do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych decyzją z dnia [...] NR [...] przyznał L. R. świadczenie pieniężne z tytułu deportacji do pracy przymusowej w okresie od kwietnia 1944r. do września 1944r., tj. w wymiarze 6 miesięcy oraz odmówił przyznania tegoż świadczenia za okres po wrześniu 1944r. Decyzja to została doręczona skarżącej w dniu 23 grudnia 2004r., o czym świadczy zwrotne potwierdzenie odbioru.
W dniu l lutego 2005r. L. R. złożyła za pośrednictwem Kierownika Urzędu Do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych skargę na powyższą decyzję.
W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu Do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wniósł o jej odrzucenie, uznał bowiem że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Instytucję terminu do wniesienia skargi reguluje przepis art. 53 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Stosownie do tego przepisu skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Powołany przepis wyznacza początek i koniec terminu. Uchybienie terminu do wniesienia skargi zachodzi wówczas, gdy skarga nie została wniesiona w ciągu trzydziestu dni od dnia jej doręczenia.
Skutkiem upływu terminu procesowego, następującym z mocy samego prawa, jest bezskuteczność czynności strony w postępowaniu sądowym obejmującej wniesienie skargi na rozstrzygnięcie organu administracji publicznej. Uchybienie wskazanemu terminowi, oprócz bezskuteczności czynności podjętej przez stronę, rodzi jeszcze inny skutek procesowy, skutkiem tym w odniesieniu do uchybienia terminu do wniesienia skargi jest jej odrzucenie. Zgodnie bowiem z art. 58 § l pkt 2 powołanej ustawy sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Odrzucenie skargi jest równoznaczne z odmową rozpatrzenia sprawy i wydania merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie.
W analizowanej sprawie bezsporne jest, iż decyzja Kierownika Urzędu Do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] NR [...] została doręczona skarżącej w dniu 23 grudnia 2004r. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi zaczął więc swój bieg w dniu 24 grudnia 2004r. a zakończył w dniu 22 stycznia 2005r. Skargę wniesiono dopiero w dniu l lutego 2005r. W tym stanie faktycznym nie może zatem budzić żadnych wątpliwości okoliczność, iż skarga na decyzję Kierownika Urzędu Do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] NR [...] została wniesiona z uchybieniem terminu.
Należy również podkreślić, iż skarżąca wraz ze skargą nie wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Z treści skargi nie wynika w ogóle, iż skarżąca ma świadomość uchybienia wskazanemu terminowi. W skardze tej L. R. żąda jedynie ponownego rozpoznania jej sprawy, uznając za wadliwe nie zaliczenie okresu pracy przymusowej po wrześniu 1944r. Uważa ona bowiem, iż skoro wysiedlono ją wraz z całą rodziną w tym samym czasie i jej siostrze Z. K. przyznano świadczenie pieniężne za cały okres wysiedlenia, to skarżącej również należało zaliczyć ten okres.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § l pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga podlega odrzuceniu.