Uzasadnienie
H.N. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na nadbudowie w formie przebudowy dachu ze stropodachu na dach spadzisty ze strychem użytkowym przeznaczonym na pomieszczenia mieszkalne w budynku mieszkalnym. Jednocześnie skarżąca wystąpiła z żądaniem przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w całości lub w części oraz ustanowienie pełnomocnika w osobie radcy prawnego.
Jak wynika z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżąca prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Strona posiada dom o powierzchni 80 m kw. i uzyskuje dochody z tytułu emerytury w wysokości 985,53 złotych. Strona nie zadeklarowała posiadania innego wartościowego majątku, oszczędności ani papierów wartościowych. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podniosła, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania. Roczny koszt utrzymania domu to wydatek rzędu 4.415,81 złotych, na która to kwotę składają się opłaty za gaz, energię elektryczną, wodę, telefon czy też podatek od nieruchomości (na powyższą okoliczność skarżąca przedstawiła stosowne faktury). Ponadto skarżąca podała, iż jest osobą schorowaną, co wiąże się z potrzebą zakupu leków, których wartość nieraz kształtuje się na poziomie 400 złotych.
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 p.p.s.a. uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).
Prawo pomocy jest instytucją stanowiącą wyjątek od zasady ponoszenia kosztów postępowania przez strony postępowania. Z tego względu przesłanki zastosowania tej instytucji winny być interpretowane w sposób ścisły. Udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.
W rozpoznawanej sprawie kwestią wymagającą rozważenia jest prawo skarżącej do przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika z urzędu. W ocenie Referendarza sądowego wniosek strony skarżącej zasługuje na uwzględnienie w całości.
Przede wszystkim na uwadze należało mieć fakt, iż wnioskodawczyni utrzymuje się samodzielnie, podczas gdy osiągane dochody to kwota 985,53 złotych. Skarżąca nie deklaruje osiągania dochodów z innego niż emerytura tytułu, natomiast całość dochodów przeznaczana jest na bieżące utrzymanie, jak również zapewnienie niezbędnej opieki lekarskiej i zakup leków. Należy również podkreślić, iż zarówno wysokość uzyskiwanych dochodów, jak i ponoszonych wydatków została przez skarżącą należycie udokumentowana. W związku z powyższym należy uznać wniosek skarżącej za uzasadniony w całości i przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika w osobie radcy prawnego.
Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.
AG