Uzasadnienie
W skardze na uchwałę Rady Miejskiej w Ł. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie wydzierżawienia na 15 lat w drodze bezprzetargowej nieruchomości położonej w Ł. przy placu A, Wojewoda [...] wniósł o stwierdzenie jej nieważności w całości i zasądzenie kosztów postępowania według norm przypisanych. Powyższej uchwale zarzucił istotne naruszenie prawa materialnego (art.18 ust.2 pkt 9 lit. "a" w zw. z art.30 ust.2 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym), poprzez ustalenie zasad wydzierżawiania na 15 lat konkretnej nieruchomości, w sytuacji gdy Rada Miejska w Ł. uchwałą z dnia [...], Nr [...] określiła zasady gospodarowania mieniem gminy. Kontestowana w skardze uchwała narusza przepisy prawa również poprzez to, że faktycznie podejmuje decyzję o wydzierżawieniu konkretnej nieruchomości, co przekracza kompetencje organu. Wojewoda [...] wywodził, iż zgodnie z treścią przepisu art.18 ust.2 pkt 9 lit. "a" ustawy o samorządzie gminnym, Rada uprawniona jest jedynie do określania zasad gospodarowania mieniem gminy, a nie do gospodarowania nim.
W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w Ł. wniosła o oddalenie skargi podając, iż podejmując zaskarżoną uchwałę wypowiedziała się – w ramach obowiązujących przepisów prawa – w kwestii zasad gospodarowania mieniem gminy. Słuszność takiej interpretacji wyraża się wprost w przedmiocie regulacji, którym jest określenie sytuacji prawnej określonej kategorii osób, nie zaś konkretnej grupy osób. Zaskarżona uchwała mieści się zatem w kompetencji Rady Miejskiej do określania zasad wydzierżawiania nieruchomości gruntowych w rozumieniu art.18 ust.2 pkt 9 lit. "a" ustawy o samorządzie gminnym. Zasady te zostały doprecyzowane przez Radę Miejską poprzez standaryzację umownych warunków dzierżawy określonych we wzorze umowy z potencjalnym dzierżawcą. W ten sposób Rada Miejska uzupełniła regulacje zawarte w uchwale z dnia [...] w sprawie zasad nabywania i zbywania nieruchomości oraz ich wydzierżawiania na czas dłuższy niż trzy lata. Zaskarżona uchwała, w ocenie organu, w żadnym razie nie stanowi decyzji, gdyż nie załatwia sprawy indywidualnej, jedynie określa zasady, co leży w kompetencjach organu.
W piśmie datowanym na dzień 13 maja 2005 roku pełnomocnik strony skarżącej wniósł o umorzenie postępowania i zasądzenie kosztów sądowych. W uzasadnieniu podano, iż w dniu [...] Rada Miejska w Ł. uchwałą Nr [...] uchyliła w § 2 zaskarżoną uchwałę z dnia [...]. W tej sytuacji postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe. Do pisma strona dołączyła kserokopię uchwały Rady Miejskiej w Ł. z dnia [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z regulacją art.54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.
Regulacja powyższa stanowi samoistną podstawę do dokonania autokontroli przez organ administracji. Jedyny warunek, jaki musi zostać spełniony, to uwzględnienie skargi w całości, a ocena, czy to nastąpiło musi być dokonana w kontekście żądania zawartego w skardze. W zasadzie przez pojęcie "uwzględnienie skargi w całości" należy rozumieć uwzględnienie skargi co do istoty sprawy, chyba że skarżący wyraźnie wskazuje, że chodzi mu o inne rozstrzygnięcie. Dopuszczalne jest zatem stwierdzenie nieważności zaskarżonego aktu, jak i poprzedzającego go rozstrzygnięcia podjętego w I instancji, jak również uchylenie kontestowanego aktu. Uwzględnienie skargi może mieć miejsce do dnia rozpoczęcia rozprawy (art.54 § 3 in fine Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
Wobec przytoczonych okoliczności postępowanie sądowe w przedmiocie skargi Wojewody [...] na uchwałę Rady Miejskiej w Ł. z dnia [...] stało się bezprzedmiotowe. To natomiast obliguje Sąd do umorzenia postępowania, gdyż przepis art.161 § 1 pkt 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, że sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Określenie "stało się" użyte w tym przepisie oznacza, że chodzi o przyczyny, które w chwili wniesienia skargi nie istniały, ale wystąpiły dopiero w toku rozpoznawania sprawy. Taka sytuacja miała miejsce w sprawie niniejszej.
Z tych względów Sąd na podstawie art.161 § 1 pkt 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł o umorzeniu postępowania sądowego. O zwrocie kosztów Sąd orzekł na podstawie przepisu art.201 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.