Uzasadnienie
II SA/Łd 277/03
A Spółka z o.o. z siedzibą w B. wniosło do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Weterynarii z dnia [...], Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Lekarza Weterynarii w S. z dnia [...]., Nr [...], nakazującą oddzielić 42 półtusze wieprzowe pochodzące z zakładu nieposiadającego uprawnień eksportowych od pozostałych półtusz pochodzących z zakładów posiadających takie uprawnienia i przeznaczyć je do obrotu krajowego.
W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Weterynarii w Ł. wniósł o jej oddalenie.
W dniu 8 grudnia 2004 r. na rozprawie pełnomocnik strony skarżącej złożył oświadczenie o cofnięciu skargi powołując się na zmiany w obowiązujących przepisach. Pełnomocnik organu poparł powyższy wniosek.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z brzmieniem przepisu art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1271 ze zm.), sprawy, w których skargi wniesione zostały do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Stosownie do treści przepisu art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.s.a., Sąd jest związany cofnięciem skargi chyba, że zmierza ono do obejścia prawa lub też spowodowałoby utrzymanie w mocy decyzji dotkniętej nieważnością. W przedmiotowej sprawie brak jest podstaw do uznania cofnięcia środka zaskarżenia za niedopuszczalne.
Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.s.a. orzeczono o umorzeniu postępowania sądowego.