Uzasadnienie
Wojewoda [...] decyzją nr [...] z dnia [...] roku utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta P. nr [...] z dnia [...] roku w przedmiocie konieczności wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości w celu wykonania robót budowlanych.
Decyzję organu odwoławczego, zawierającą pouczenie o sposobie i terminie zaskarżenia do wojewódzkiego sądu administracyjnego, doręczono skarżącym J. Z. i M. Z. w dniu 24 stycznia 2011 roku.
Skarżący mylnie skierowali swoją skargę na wspomniane rozstrzygnięcie Wojewody [...] wprost do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł.(przesyłką nadaną w placówce pocztowej w dniu 22 lutego 2011 roku).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. następnie przekazał powyższą skargę Wojewodzie [...] w dniu 24 lutego 2011 roku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Warunkiem dopuszczalności skargi - wynikającym z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., cytowanej dalej jako "p.p.s.a.") – jest wniesienie jej w terminie 30 dni od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia organu odwoławczego. Zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.
Skoro skarżący wbrew wyraźnemu pouczeniu skierowali skargę wprost do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł., zamiast za pośrednictwem organu właściwego (stosownie do pouczenia), to za datę wniesienia tej skargi należało przyjąć datę przekazania skargi właściwemu organowi (w tym przypadku Wojewodzie [...]).
W tej sytuacji dla oceny dopuszczalności skargi istotne jest ustalenie daty doręczenia organowi odwoławczemu pisma Przewodniczącego Wydziału II WSA w Łodzi, którym przekazano skargę J. Z. i M. Z. Wojewodzie [...] (24 lutego 2011 roku, czwartek).
Jeżeli decyzję organu odwoławczego doręczono skarżącym w dniu 24 stycznia 2011 roku, to ostatnim dniem terminu do wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego był dzień 23 lutego 2011 roku (środa). Zatem skarga J.Z. i M. Z., doręczona organowi II instancji po tym dniu, jest spóźniona.
Wobec powyższego, skargę J. Z. i M. Z. uznać należy za wniesioną nieskutecznie, bowiem z uchybieniem ustawowego terminu przewidzianym dla tego typu czynności. Z tej przyczyny - na mocy art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. – skarga podlega odrzuceniu, o czym Sąd orzekł z uwzględnieniem art. 58 § 3 p.p.s.a. m.ch.