Uzasadnienie
II SA/Łd 281/10
A.S. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi o zwolnienie jej od kosztów sądowych, w sprawie z jej skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] w przedmiocie sprzeciwu w sprawie zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych.
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 19 maja 2010 r. odmówiono skarżącej przyznania prawo pomocy.
W dniu 28 maja 2010 r., w terminie otwartym do wniesienia sprzeciwu, skarżąca złożyło w pismo, w którym stwierdziła, że z uwagi na odmowę zwolnienia jej od kosztów sądowych oraz z powodu braku środków na prowadzenie postępowania sądowego, rezygnuje z dalszego prowadzenia sprawy.
Zgodnie z zarządzeniem sędziego sprawozdawcy z dnia 2 czerwca 2010 r. skarżąca wezwana została do wypowiedzenia się w terminie 7 dni, czy jej pismo traktować należy jako sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego z dnia 19 maja 2010 r., czy też jako cofnięcie skargi – pod rygorem uznania pisma za sprzeciw.
W odpowiedzi na ww. wezwanie skarżąca, pismem z dnia 16 czerwca 2010 r., oświadczyła, że cofa wniosek. Uznać więc trzeba, że skarżąca nie wypełniła zarządzenia sędziego z dnia 2 czerwca 2010 r. i nie określiła charakteru swojego pisma z dnia 28 maja 2010 r. i pismo to należało potraktować jako sprzeciw. Z kolei pismo z dnia 16 czerwca 2010 r. potraktowane zostało jako cofnięcie wniosku o przyznanie prawa pomocy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 260 zdanie 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.
W niniejszej sprawie wskutek złożenia przez skarżącą sprzeciwu, postanowienie referendarza sądowego z dnia 19 maja 2010 r. o odmowie przyznania skarżącej prawa pomocy utraciło moc. Tym samym wniosek skarżącej o zwolnienie jej od kosztów sądowych powinien zostać rozpatrzony przez Sąd na posiedzeniu niejawnym.
Jednakże pismem z dnia 16 czerwca 2010 r. skarżąca swój wniosek cofnęła.
W myśl art. 64 § 3 p.p.s.a. do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeśli ustawa nie stanowi inaczej. Natomiast zgodnie z art. 160 § 1 pkt 1 ww. ustawy sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Mając powyższe na uwadze, na mocy przepisu art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.
LF